نمایش جزئیات خبر / زمان مخابره خبر :1396/5/25      9:45:0    تعداد بازديد كنندگان خبر:280


نسخه چاپی| ارسال به دیگران
عفاف و حجاب مسئله این است!!

 

 

بسیاری از ما، از هم انتظار داریم. از حکومت، از دولت، از مردم!! اما وقتی نوبت به خود ما می رسد  حاضریم بی محابا برای به کرسی نشاندن حرف و ادعایمان، اخلاق را به مسلخ بفرستیم. دیگر تمام ادعاها و حرفهایمان از شعور به شعار تبدیل می شود و عکس فلان مجری یا هنرپیشه صدا و سیما یا سینما را دست به دست می چرخانیم که او حجاب را در خارج از کشور رعایت نکرده و صرفا در داخل کشور برای مردم تبلیغ می کند و خود واعظ غیر متّعظ است!! غافل از اینکه جامعه اخلاقی برای شکل گرفتن، اول از همه، با رعایت اخلاق فردی بنا شده است و مجموعه این عناصر حیات جامعه و پیکره اجتماع را تشکیل داده و عنصر اخلاقی را عینیت می بخشند. ما مسلمانیم و مهمتر از همه اینکه خود را مسلمان مؤمن جلوه می دهیم . غافل از اینکه مولوی می گوید:

     مسلمانان، مسلمانان، مسلمانی ز سرگیرید     که کفر از شرم یار من مسلمان وار می آید!

یاد بگیریم که زود قضاوت نکنیم  و با دیدن یک عکس و فیلم که در دنیای رسانه ای و مجازی با هزاران لطایف الحیل تغییر و دگر دیسی در آن رخ می دهد ویا حتی عین فیلم و عکس است، سریع لباس قضاوت بر تن نکرده و حکم نرانیم و دیگران را خارج از دین نپنداریم و شعاع دین را اینقدر بسته نگه نداریم و دیگران را خارج از دین قلمداد نکنیم. حضرت امیر علی (ع) نقل به مضمون می فر مایند: برای ما آسان است که به دیگران بگوییم که به تکلیف خویش عمل کرده اند؟ اما برایمان چقدر سخت است که یکبار از خود بپر سیم آیا به تکالیفمان در برابر دیگران عمل کرد ه ایم یا نه؟!

....موضوع عفاف و حجاب امری کاملا آموزشی و فرهنگی است و اقدامات فرهنگی بزعم اینکه زمانبر است، نیازمند مشارکت بخش های مختلف با اهداف مشترک فرهنگی است تا بخش انتظامی یا سازمان انتظامی! این در حالی است که اکنون متأسفانه بخش انتظامی آن برجسته تر از بخش فرهنگی است و این مسئله از آنجا ناشی می شود که دستگاههای متولی بویژه امورفرهنگی و اجتماعی در این زمینه غفلت کرده اند ودر تمام دنیا در زمینه نهادینه سازی امور فرهنگی،از نهاد مسئول آموزشی و فرهنگی استفاده می شود.البته موضوع عفاف و حجاب از قوانین و ارزشهای انقلاب اسلامی است  و از این رو سعی و گفتمان، نیروی انتظامی کشور را از این بابت بر جسته تر می نماید که البته این امر نیز بدون توجه به زیر ساخت های فرهنگی و وظایف نهادهای فرهنگی در این قضیه امری ابتر و صرفا قهری خواهد بود و این کنش، و اکنش هایی از طرف مقابل ایجاد می کند که می تواند به زیر ساخت های ارزشی انقلاب اسلامی ضربه اساسی وارد سازد.

به موجب ماده 638 قانون مجازات اسلامی هر فردی عملا در انظار و اماکن عمومی و معابر تظاهر به عمل حرامی کند علاوه بر کیفر عمل به حبس از 10 روز تا دو ماه یا 74 ضربه شلاق جریمه می شود.و اگر مرتکب عملی شود که نفس آن عمل دارای کیفر نباشدولی عفت عمومی را جریحه دار نماید فقط به حبس از 10 روز تا دو ماه و یا از 50 هزار تا 500 هزار ریال جزای نقدی محکوم خواهد شد. هر چند تفسیر قانون باید از خود واضع و تصویب کننده قانون باشد اما انطباق بند اول این قانون با مبانی فقهی بی حجابی و یا کم حجابی و بد حجابی بسیار مشکل است و به دهها برداشت و تفسیر متفاوت قانونی و فقهی می انجامد و کار اجرای آن توسط دستگاه ذیربط را با اما و اگر فراوان رو برو می سازد.

اما در این راستا قانون برای هریک از دستگاههای قانونگذار و اجرایی و فق مصوبه 566 مورخ 4/5/84 و تصمیم جلسه 589 مورخ 14/6/ 85 شورای عالی انقلاب فرهنگی وظایف تخصصی تعریف کرده است. به عنوان مثال از وظایف  وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی،هماهنگی و نظارت بر رسانه های ارتباط جمعی همانند: روزنامه ها، مجلات و محصولات سمعی و بصری ، نمایش ها و.... برای توجه به فرهنگ حجاب و عفاف و رعایت آن و حمایت مادی و معنوی آثار فرهنگی و هنری همانند تسریع در صدور مجوز ارایه یارانه و تشویق تولیدکنندگان آثار فرهنگی و هنرمندانی که راهکارهای تازه وجذاب در راستای توسعه فرهنگ عفاف را می نمایند موارد تشویقی را متذکر شده است.

قانون حتی وزارت مسکن و شهر سازی را با نمادهای شهری موظف کرده است که به تشویق و تحریض فرهنگ حجاب و عفاف در قالب فرهنگ ایرانی و اسلامی بپر دازد. هر چند وظایف وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بظاهر غیر مرتبط باشرح وظایف ومأموریتهای فرهنگ حجاب و عفاف است ولی  قانون دستور العمل راهکارهای اجرایی فرهنگ عفاف وحجاب مصوب شورای عالی انقلاب فرهنگی در این زمینه اشعار داشته است: تدوین سیاست ها و اجرای بر نامه های مناسب در جهت تأمین تسهیلات لازم برای خانه دار شدن اقشار جوان و زنان سرپرست خانوار از طریق مسکن استیجاری از و ظایف وزارت مسکن، راه و شهر سازی است و یا آنجا که بند 3 راهکارهای اجرایی فرهنگ حجاب و عفاف مصوب شورای عالی انقلاب فرهنگی در خصوص وظایف وزارتخانه مذکور اشعار داشته و تأکید می نماید: رعایت موازین شرعی در ساخت و ساز منازل و بلند مرتبه سازی به لحاظ عدم دید داشتن ورودی خانه ها، باید درب ورودی خانه های آپارتمانی به گونه ای طراحی گردد که به هنگام باز شدن محوطه داخلی خانه ( اتاق نشیمن و هال) در معرض دید نباشد،این مصوبه تأکید بر مواردی نموده است که با فرهنگ ایرانی و اسلامی ما عجین و بلندی و استواری آن در رعایت فرهنگ عفاف و حجاب بنا شده است. یا بر اساس این دستورالعمل و راهکارهای اجرایی از و ظایف تعریف شده برای نهاد فرهنگی دیگری چون سازمان صدا و سیما اهتمام ویژه درخصوص معرفی و ترویج فرهنگ عفاف به منظور نهادینه سازی و جذاب کردن آن،تبیین نقش حجاب در افزایش سلامت جامعه  و بهر ه برداری آن از طریق تو لید بر نامه های مختلف بوسیله رسانه ملی است که باید بیشتر مورد توجه قرارگیرد.چرا که همین دستورالعمل شورای عالی انقلاب فرهنگی، فرهنگ سازی در زمینه اصلاح و پوشش نا مناسب و ارا ئه راه حل های مؤثر و فوری از طریق تولید برنامه های کا رشناسی را مورد تأکید ویژه قرار داده تا  فرهنگ سازی در موضوع مهم حجاب و عفاف ازطریق برنامه های فرهنگی مورد تو جه ویژه قرار گیرد.

در بند دیگر همین دستورالعمل و راهکارهای اجرایی با تأکید محوری در افزایش سطح آگاهی خانواده ها از طریق رسانه ملی در مورد اهمیت فرهنگ عفاف و حجاب اذعان می دارد که: سفارش ساخت وتولید آثار هنری و نمایش برجسته و تأثیر گذار در موضوع حجاب و نقش آن در صیانت از خانواده از وظایف تخصصی سازمان صدا و سیما در تحریض و تشجیع اعتلای فرهنگ حجاب و عفاف می باشد. و اما از و ظایف نیروی انتظامی در این زمینه اعلام حدود و ضوابط قانونی عفاف و ملاک های بد حجابی در جامعه به منظور تشخیص مصادیق آن،اهتمام بیشتر به برخورد قانونی ومحترمانه در این زمینه، همکاری با سازمان های ذیربط در فضا سازی تبلیغی و فرهنگی ودرکلیه مسیر های منتهی به کو هستان ها و تفر جگاههای کوهستانی و سایر اماکن عمومی و تفریحی شهر، پیشنهاد لایحه قانونی به مرا جع قانونگذار در خصوص رعایت پو شش مناسب در هنگام را نندگی ، برخورد مناسب با افراد خیابانی ، افراد بد حجاب و باندهای اصلی فساد و فحشا از وظایف این سازمان تعریف شده است که عمدتا از اقدامات سلبی بشمار می آید. و این در حالی است که همین دستورالعمل صدها راهکار فرهنگی  برای سایردستگاهها و متولیان حجاب و عفاف تعریف نموده است و همانگونه که کارشناسان مربوطه نیز اذعان می دارند توسعه حجاب و عفاف تنها با اقدامات فرهنگی امکانپذیر است نه اقدامات سلبی. بر این اساس باید پرسید سهم 25 دستگاه متولی اجرای فرهنگ عفاف و حجاب در سطح جامعه به چه میزان بوده است و این مؤسسات و نهادها  تا چه حد به و ظایف خود در این زمینه عمل کرده اند؟! این در حالی است که اکنون  تنها پلیس به عنوان ضابط قضایی به وظیفه خود عمل می کند و آن نیز با دهها اما و اگر و جبهه گیری نحله ها و گروهها و جناح های سیاسی و فرهنگی جامعه رو برو است  با وجودیکه اقدامات پلیس در این زمینه نیز به نوعی فرهنگی است  (از جمله جشنواره چادرهای آسمانی که هر ساله برای پاسداشت پوشش و حجاب برتر برگزار می گردد) و به عنوان آمر به معروف و ناهی از منکر ورود یافته در حالی که باید همین اقدامات نیز توسط سازمان های مدعی و متولی فرهنگی به انجام برسد. 

تاکنون بسیاری از سازمان ها از کارکرد واقعی شان دور بوده اند در حالی پلیس آخرین اقدام خود در این حوزه را اقدامات سلبی آنهم براساس نص صریح قانونی قرار داده است. پلیس به هیچ و جه اشتیاقی برای ورود به حوزه حجاب و بر خورد با هنجار شکنی اجتماعی و فرهنگی ندارد، ولی زمانیکه هیچیک از دستگاههای مسئول، کارکرد درستی در این حوزه ندارند پلیس با عنوان ضابط قضائی و با توجه به وظیفه و تکلیف قانونی خود ( که در سطور پیشین به آنها اشاره شد) ناگزیر از ورود به این بخش است . ولی احساس می شود نوع ورود به این حوزه باید از نوع و فاقی باشد و باید توسط مردم انجام شود . مردم باید به این حوزه ورود کرده و با تذکر لسانی، احسانی، و انسانی امر به معروف در جهت اصلاح و ضعیت موجود گام بردارند. بایستی تمام سا زمان های فرهنگی و متولی اجرای عفاف و حجاب در کشور ضمن هم افزایی در اقدامات فرهنگی از نوعی یکپارچگی و همپوشانی بر خوردار بوده و از اقدامات تکراری و بی مورد اجتناب کنند تا موضوع اقدامات انجام شده در این زمینه اثر بخش باشد. و در غیر اینصورت  تمام این اقدامات با صرف هزینه های مالی بسیار بی اثر خواهد بود.

در این راستا سازمان های فرهنگی باید دنبال اقدامات عمقی با شند تا سطحی ، چرا که تنها در پر تو اقدامات عمیق فرهنگی می توان موضوع حجاب و عفاف را در افراد نهادینه کرد و این امر ابتدا باید در مدارس بویژه مقطع ابتدایی آغاز شود.اینکه هریک از سازمانها بدون تو جه به اقدامات سا ختاری به دنبال اقدامات صوری در این زمینه باشند ، همایش بر گزار کنند، هزینه بپردازند و مسابقه حجاب و عفاف راه بیاندازند وبه صورت جزیره ای جدا جدا و بخشی عمل کنند فایده ای نخواهد داشت. بر این اساس لازم است تا از کار شناسان امر در این زمینه کمک گرفت و راهکار فرهنگی و اجتماعی را از آنها مطالبه نمود. بنابر این می بینیم که مو ضوع حجاب و عفاف یک کار فرهنگی است و با اقدامات سلبی امکان تحقق آن و جود ندارد ونمی توان آنرا بصورت اجباری در افراد نهادینه کرد و همانطور که گفته شد.

جنس اقدامات فرهنگی با اقدامات انتظاری متفاوت است و افراد جامعه ذاتا پذیرای اقدامات فرهنگی هستند تا اقدامات سلبی و انتظاری. بویژه قشر جوان با طیب و رضایت خاطر اقدامات فرهنگی را پذیرفته و حتی خود با این اقدامات همراه می شوند.پس چه زیباست که تمامی نهادهای فرهنگی تصمیمی جدی و مصمم در این زمینه اتخاذ کرده تا به مرور زمان شاهد تو سعه و گسترش عفاف و حجاب در سطح جامعه با شیم و نگذاریم که رسانه های مغرض در بحث فرهنگی ( و نفوذ در بین جوانان که پایه های اصلی ساخت ایران فردای ما هستند) از ما پیشی بگیرند.  

 

*** حمید رضا تقوا محقق و تحلیلگر امور اجتماعی و فرهنگی         


انتهاي خبر // پایگاه خبری پلیس ایران

مشاهده خبر ارسال شده بعد



فهرست اخبار مرتبط


نظر شما درباره اين خبر

 


  • آخرین اخبار
  • پربیننده ترین
  • اخبار گوناگون