نمایش جزئیات خبر / زمان مخابره خبر :1397/3/13      16:49:0    تعداد بازديد كنندگان خبر:93


نسخه چاپی| ارسال به دیگران
فرصت توبه
گروه اجتماعی-باب توبه در همه روزها و شب های سال باز است و درهای رحمت و مغفرت الهی بر روی بندگان گشوده ولیکن ماه مبارک رمضان به جهت این که شیاطین غل و زنجیر شده اند، آسان تر خواهد بود و باید از این فرصت به خوبی استفاده کرد....

 

در طول سال، ایام و لیالی ارزشمندی وجود دارد که برای توبه کردن و بازگشت از گناه نسبت به سایر روزهای سال، مناسب تر و موثر است، ایامی مانند البیض در ماه رجب الاحرام و روزهای اعتکاف و شب هایی مانند لیالی قدر در ماه مبارک رمضان، اوقاتی استثنایی برای انابه و برداشتن موانع بین بنده و پروردگار هستند، که بایستی از این فرصت های بی بدیل و تکرار ناپذیر غافل نشد و در جهت نزدیک شدن به معبود از آنها بهره جست.

همچنان که بزرگان دین این فضایل تاریخی را بخوبی می شناخته و در هنگام مناسب با آنها می پرداختند و از عبور بیهوده آنها پرهیز می کردند، در واقع بی توجهی به چنین فرصت هایی که خداوند برای طلب توبه قرار داده، نوعی ناسپاسی به عنایات ویژه او و دور شدن از توفیقات کم نظیر الهی است که بایستی بصورت جدی از آن اجتناب کرد.

باب توبه در همه روزها و شب های سال باز است و درهای رحمت و مغفرت الهی بر روی بندگان گشوده ولیکن ماه مبارک رمضان به جهت این که شیاطین غل و زنجیر شده اند، آسان تر خواهد بود و باید از این فرصت به خوبی استفاده کرد، زیرا تاخیر در آن برای بعضی گناهان و کوتاهی ها،مطلوب نبوده و نوعی فرصت سوزی و خسران مبین محسوب می شود، دلایل آن به خوبی روشن و برهمگان مبرهن است که به تعدادی از آن ها اشاره می شود.

دلیل اول

هیچ کس زمان مرگ و خاموشی چراغ عمر خویش را نمی داند و هیچ قدرتی به جز پروردگار عالم قادر به پیش بینی زمان و مکان آن نیست و تا کنون نیز هیچ منبعی نتوانسته لحظه آن را به جلو آورده و یا به تاخیر بیاندازد.

"فاذا جاء اجلهم لایستاخرون ساعه و لا یستقدمون – اعراف آیه 34 " بنابراین اگر چه دریچه توبه و استغفار همواره بر روی گناهکاران توبه گزار مفتوح است ولی هیچ ضمانتی برای زنده ماندن تا ادای آن وجود نداشته ، به همین خاطر کوتاهی در انجام آن، پنداری نامعقول است.

امام جواد (ع) می فرماید: "به تاخیر افکندن توبه غفلت است و امروز و فردا کردن مایه حسرت و سرگشتگی، زیرا کسی که توبه را به تاخیر می اندازد، معلوم نیست که اجل به وی مهلت دهد و او موفق به توبه شود.- تحق العقول "

دلیل دوم

 تاخیر در توبه و بازگشت از گناه باعث شده تا به تدریج قلب انسان سیاه و تاریک شود و به تدریج از رحمت و عنایات پروردگار بازبماند، از طرفی، اگر قرار باشد انسانی دائماً گناه کرده و نسبت به آن درخواست ندامت نداشته و در جهت جبران آن نباشد، معلوم نیست قلب او تا چه اندازه سخت و تیره شده و از انجام هر خطایی فروگذار نباشد، تکرار و استمرار گناهان سبب انباشت گناه در قلب و روان افراد شده و صمیمیت، صفا و عاطفه اخلاص را از آن ها می گیرد پس باید از اولین و کوچکترین گناه به خطای خود اعتراف کرده و در صدد جبران آن برآمد، و گرنه فردا دیر است.

دلیل سوم

بنابه فرمایش علی (ع) در نامه 53 نهج البلاغه که به مالک اشتر نخعی خطاب شده: برخی از گناهان مانند ستم به بندگان به نوعی دشمنی و ستیز با پروردگار محسوب شده و به صراحت اشاره می فرماید: " هر کس با بندگان خدا به ستم رفتار کند خداوند به جای بندگان خود با او دشمنی خواهد کرد و چنان چه کسی تا توبه ننماید با خداوند در سیتز است" پس دشمنی و مجادله با پروردگار نکته بسیار مهمی است که بایستی افراد هر چه زودتر از آن فاصله گرفته و با استغاثه به درگاه حق، خود را از چنین جایگاهی دور سازند.

دلیل چهارم

هر روزی که عمر انسان ها می گذرد، توان آن ها در مقابله با شیطان و هواهای نفسانی فرسوده تر و ناکارآمد تر و از طرفی سیطره و نفوذ شیطان بیشتر می شود و آن همان چیزی است که فاصله انسان ها را با توبه بیشتر کرده و امکان آن را به تدریج از دست آنان خارج می سازد.

خاربن در قوت و برخاستن                          خارکن در سستی و در کاستن

پس یک روز هم یک روز است و به خاطر این که می تواند افراد را در رقابت با هواهای نفس به پیروزی برساند باید تا جوانی و قدرت جسمانی همراهی می کند در پی توبه و انابه بود و گرنه در پیری و ناتوانی که فردایی دیگر است، ممکن است دیر باشد.

دلیل پنجم

توبه دستوری همگانی و فراگیر است و همه بندگان و یا کسانی که ایمان آورده اند بر اساس عهدی که با خدای خود بسته اند ملزم به پیروی از آن هستند برای مرمت خطاها و جبران انحرافات بایستی به سمت توبه رجوع کرده و به دستوری که پروردگارشان فرموده است: " توبو الی الله جمیعا ایه المومنون لعلکم تفلحون – نور آیه 31 " دل سپرده تا رستگار شوند.

در این مسیر هیچکس مستثنی نیست و بنابر فرمایش علی (ع) در خطبه 90 نهج البلاغه، پیامبر اکرم (ص)  روزی هفتاد مرتبه استغفار می کرد و از اقداماتی که بر اساس جمله " حسنات الابرار سیئات المقربین" احساس گناه می کرد، از پروردگار خویش طلب توبه می کرد و در عبادات و راز و نیازهایش با خداوند همواره آن را تکرار می فرمودند بنابراین انسان وقتی استغاثه بندگان، صالحان و خواص را به درگاه الهی مشاهده می کند و می بنید با چه ضجه و ناله ای از خداوند درخواست بخشیده شدن گناهان می نمایند، آن هم با وجودی که همگی معصوم هستند، دیگر بهانه ای برای افراد سراپا تقصیر نمی نماند که بخواهند کوتاهی کرده و یا استغفار را به فردا موکول کنند، آن هم فردایی که برای هیچ کس ضمانت نشده است.

دلیل ششم

توبه مایه رحمت و نزول برکت است و کسانی که با سرعت به سراغ آن بروند زودتر از دیگران به رحمت الهی دست یافته و بر اساس فرمایشات قرآن کریم قدرتمند می شوند. " استغفروا ربکم ثم توبوا الیه یرسل السماء علیکم مدرارا و یزدیکم قوه الی قوتکم – هود آیه 52 "

خداوند رحمت و برکات خود را نصیب قومی می کند که با سرعت از گناه خود بازگشته و به دامان او پناهنده شوند ،به همین خاطر از فرشتگانی که تا هفت ساعت حق نگارش گناهان را ندارند تا شاید در این مدت توبه کنند و در مقابل آنانی که دائماً در حال گناه می باشند و از خویش پشیمان نشده اند و بر آن اصرار بورزند سخت نگران است و هرگز به آن ها ترحم نخواهد کرد.

رحمت پروردگار در برابر ندامت انسان ها به وجود می آید نه در برابر سرکشی و طغیان آن ها، پس بر همه مومنان و کسانی که در طلب توجهات هستند لازم می شود تا فرصت را بیش از هر زمان دیگری مغتنم شمرده و در اتخاذ توبه سبقت بگیرند، زیرا ممکن است فردا دیر باشد.

دلیل هفتم

توبه کمک خداوند به ضعف و ناتوانی انسان هایی است که در فردای قیامت تاب و تحمل عذاب های الهی را نداشته و همان گونه که از زبان علی (ع) در دعای کمیل آورده شده نازکی استخوان و پوست، انسان ها بسیار ضعیف آن است که بتواند تحمل آتش جهنم را دارا بوده و حتما بایستی خداوند بر آن ترحم داشته باشد. " یا رب ارحم ضعف بدنی و رقه جلدی و دقه عظمی "

بنابراین انسان ها بایستی از همین امروز به فکر فردای سخت و هولناک خود بوده و بر بدن ضعیف و ناتوان خویش در مقابل آتش عذاب الهی توجه داشته باشند و با انتخاب توبه که تنهاترین و آسان ترین راه رهایی از آن شرایط هولناک است به آغوش پرمهر الهی وارد شده و با ارج نهادن بر اراده پروردگار که فرمود "و الله یرید ان یتوب علیکم – نسا آیه 27 " از گذشت زود هنگام ایام جلوگیری کرده و از تخفیف الهی بر بدن ناتوان خود با سلاح توبه بهره برداری کنند و گرنه فردا خیلی دیر خواهد بود." یرید الله ان یخفف عنکم و خلق الانسان ضعیفا – نساء آیه 28 "

دلیل هشتم

تاکید پروردگار به انسان ها برای انتخاب توبه که نوعاً با اصرار و تکرار همراه است، دلیلی دیگر بر اهمیت توبه و انجام فوری آن است زیرا هیچگاه پروردگار دوست ندارد بندگان، از مغفرت او محروم شده و مستوجب عذاب الهی شوند به همین خاطر توصیه های متعددی برای انتخاب آن داشته و می فرماید: " افلا یتوبون الی الله و یستغرونه و الله غفور رحیم – مائده آیه 74 " چه شده است بندگان را که توبه نمی کنند و به سمت خداوند نمی آیند در صورتی که پروردگار بخشنده و مهربان است.

عظمت پروردگار منزه است از اینکه دستوری را بیهوده صادر فرموده و بندگان را به امری فرا بخواند که رستگاری در آن نباشد، پس حتماً خیر و صلاح انسان ها در آن خواهد بود به شرط این که توبه امروز را به فردا نسپارد، زیرا ممکن است دیر شده و رای خداوند سبحان از آن ها بازگردد.

دلیل نهم

قرار گرفتن افراد توبه کار در کنار عابدان، حامدان، سائحان و راکعان نکته کم نظیر و زیبایی است که شوق و اقبال انسان های روشن ضمیر را به سمت توبه جلب کرده است و رقابتی پرثمر را فراهم می آورده به گونه ای که همواره افراد با ایمان علاقمند هستند در ردیف این گونه انسان ها قرار گرفته و از مواهب و فضایل آنان بهرمند شوند.

" التائبون العابدون الحامدون السائحون الراکعون الساجدون – توبه آیه 112 " و یا در جای دیگری خداوند تعالی با تاکید دلنشینی توبه را در کنار تسبیح قرار داده و می فرماید:" فسبح بحمد ربک و استغفره انه کان توابا – نصر آیه 3 " یعنی با ذکر و تسبیح پروردگار و توبه به درگاه او به سمت جاوادنگی و عزت بشتاب و گرنه ممکن است فردا دیر باشد.

دلیل دهم

مهم ترین دلیل تعجیل در توبه شاید این باشد که خداوند عالم از انسان ها را در حال توانایی، توبه می خواهد نه در هنگامی که دیگر وقت آن ها گذشته و امیدی به حیات ندارند و در واقع توبه آن ها باب پشیمانی نیست بلکه از روی ناتوانی است، مانند کسی که عمری را ساز زده بود و دیگر دندان های او افتاده بود و نزد عالمی رفته و درخواست توبه کرده بود و هنگامی که از او سوال می شود به چه دلیل به فکر توبه افتاده است می گوید به جهت اینکه دندان ندارم نمی توانم ساز بزنم به همین علت تصمیم بر توبه گرفته ام.

حاشا و کلا اگر توبه این گونه افراد پذیرفته شود زیرا هم دیر آمده اند و هم لیاقت قرار گرفتن در جایگاه توبه کنندگان را ندارند به همین دلیل خداوند تعالی فرمود: " و لیست التوبه للذین یعملون السیئات حتی اذا حضر احدهم الموت قال انی تبت الان – نسا آیه 18 " کسانی که تمام عمر به کارهای زشتی اشتغال ورزند و تا آنگاه که مرگ را مشاهده کنند در آن ساعت پشیمان شوند و بگویند توبه کردیم؛ توبه چنین کسانی پذیرفته نخواهند شد، بلکه توبه کسانی به اجابت می رسد که " للذین یعملون السوء  بجهاله ثم یتوبون من قریب – نساء آیه 117" اولا از روی جهالت گناه کرده باشند و ثانیا به سرعت توبه کنند.

بنابراین کسانی که عشق به پروردگار و دستیابی به کرامات او را نیک می شمارند و حاضر نیستند حتی لحظه ای از آن محروم باشند بایستی هر چه سریعتر از گناهان خود ولو کوچک هم باشند فرار کرده و به دامان توبه بشتابند و برای جبران فرصت های از دست رفته تلاش کنند.

دلیل یازدهم

گناهان افراد پس از توبه کردن به حسنات تبدیل می شود به طوری که خداوند به خاطر دوری از گناهانی که از منظر پروردگار ناپسند بوده اند به بندگان عنایت ورزیده و از گناهانشان که به جهت ناآگاهی و غفلت صورت گرفته، گذشت کرده و خیر و ثواب جایگزین می کند، البته این در صورتی است که توبه آنان واقعی و خالصانه بوده و به دنبال آن عمل صالح قرار داشته باشد. "  الا من تاب و امن و عمل عملا صالحا فاولئک یبدل الله سیاتهم حسنات – فرقان آیه 70 "

دلیل دوازدهم

برخوردار شدن از حفاظت پروردگار در روز قیامت است، یعنی هنگامی که تمام گناهکاران را در جهنم می افکنند و هیچ حافظ و ناصری وجود ندارد و آتش دوزخ زبانه می کشد و می گوید: "هل من مزید – ق آیه 30 " در آنجا خداوند می فرماید من به وعده خویش عمل می کنم و نگهبان افرادی هستم که به سوی من بازگشته اند و  حافظ احکام و پیمان بوده اند. " هذا ما توعدون لکل اواب حفیظ – ق آیه 32 "

دلیل سیزدهم

 یکی دیگر از دلایل رجوع به توبه، پناهگاه بودن آن است یعنی سنگر است و می تواند حصن مطمئنی برای ایمن بودن از عذاب الهی باشد تا اینکه مسلمانان با قرار گرفتن در آن سلامت و آسایش آخرت خویش را تامین و تضمین نمایند.

حضرت علی (ع) می فرماید: دو امان از عذاب خدا روی زمین وجود دارد ، یکی از آنها از دست رفته ولی دیگری در دسترس شماست، پس به آن چنگ بزنید اما امانی که از دست رفته، وجود پیامبر خدا (ص)  است، اما امانی که باقی مانده، استغفار و طلب آمرزش است. نهج البلاغه حکمت 85

دلیل چهاردهم

در احادیث وارد شده که " التائب من الذنب کمن لا ذنب له " یعنی اینکه فرد توبه کننده مانند کسی که گناهی مرتکب نشده است و این فرصت فوق العاده ای است که خداوند برای بندگان خود قائل شده تا با پاره کردن دفتر گناهان و پاک کردن معاصی قابل بخشش آنان فرصت و تولدی دوباره برایشان ایجاد شود.

شاید از گناهان و تکرار آن ها دست بردارند و به دامان با عظمت و مهربان حق بازگشتی همیشگی داشته باشند،در واقع این فرصت، نوعی مهرورزی بی نظیر است که برای انسان های توبه کار فراهم می شود و بایستی به سرعت آن را انتخاب کرد، زیرا ممکن است فردا دیر باشد.*

نویسنده: سرتیپ دوم پاسدار  کاظم مجتبایی؛ فرمانده انتظامی استان قم


انتهاي خبر // پایگاه خبری پلیس ایران

مشاهده خبر ارسال شده بعد



فهرست اخبار مرتبط


نظر شما درباره اين خبر

 


  • آخرین اخبار
  • پربیننده ترین
  • اخبار گوناگون