نمایش جزئیات خبر / زمان مخابره خبر :1397/6/22      13:20:0    تعداد بازديد كنندگان خبر:34


نسخه چاپی| ارسال به دیگران
اضطراب جدايي، تجربه‌اي در مهر
گروه اجتماعی- اضطراب جدايي، اولين تجربه كودك از اضطراب است که اگر به شكل مناسبي با آن برخورد نشود مي تواند زمينه ساز اضطراب گسترده و ماندگارتر در او شود.

 

اولين روز مدرسه براي كلاس اولي ها پر از تلاطم عاطفي است. فرزندمان قرار است چند ساعتي را دور از ما در مكاني به نام مدرسه بگذراند. حضور در مدرسه براي كودكاني كه تجربه مهد يا پيش دبستاني را داشته اند نيز دلهره آور است.

اضطراب جدايي، اولين تجربه كودك از اضطراب است. اگر به شكل مناسبي با آن برخورد نشود مي تواند زمينه ساز اضطراب گسترده و ماندگارتر در او شود.

كودكان در سن مدرسه مجددا اضطراب جدايي را حس مي كنند. با نزديك شدن فصل مدرسه اولين تجربه جدايي، شايد چندان براي كودك و والد خوشايند نباشد.

بسياري از والدين با مسئله ترس كودك از مدرسه مواجه هستند. اگرچه ترس از مدرسه ممكن است در سال هاي آتي تحصيل نيز تداوم يابد ولي معمولا ترس كودك در كلاس اول مشهودتر و عميق تر است.

براي بسياري از كودكان، ترس از مدرسه برابر است با ترس جدايي از والدين؛ البته در مواردي كودك از حضور در جمع و يا ارزيابي در كلاس نيز خجالت مي كشد. برخي از كودكان نيز ممكن است از اجراي مراسم صبحگاه استرس داشته باشند. يا از مكانی مانند كلاس هراس داشته باشند.

ترس از مدرسه در 4مرحله بروز مي يابد:

1- اضطراب جدايي

2- امتناع از مدرسه رفتن

3- آشفتگي دروني

4- تهوع كه اساس آن اضطراب جدايي است.

كودك مبتلا به اضطرابِ جدايي، نسبت به جدايي يا دور ماندن از والدين يا خانه اضطراب مفرط و ناتوان كننده و نامتناسب با سن خود را تجربه مي كند. اين كودكان اغلب اصرار دارند در آغوش والدين باشند، سايه به سايه آنها را دنبال كنند و شب در كنار آنها بخوابند.

در كودكان بزرگ تر شكايت هاي جسماني خاص يا اظهار ناراحتي از حال عمومي در مدرسه متداول است. كه معمولا باعث تماس مدرسه و مراجعه كودك به منزل مي شود. اين نگراني كودك از جدايي و نيز درخواست مكرر براي خروج از كلاس و امتناع از حضور در مدرسه مي تواند تاثير منفي بر عملكرد تحصيلي او داشته باشد.

اختلال اضطراب جدايي به اين علت ايجاد مي شود كه كودك نتوانسته مراحل رشد را با موفقيت پشت سر بگذارد و يا بر اثر استرس به مرحله قبلي رشد بازگشته است.

كنترل اضطراب جدايي با كمك والدين

1- براي اينكه فرزندتان در هنگام جدايي از شما احساس امنيت داشته باشد لازم است مهارت هاي دوست يابي و بازي با همسالان را آموخته باشد. والدين مي توانند با استفاده از مكانيسم تشويقي يا فراهم آوردن شرايط مناسب روابط كودك با همسالان را تقويت كرد.

2- به فرزندتان در يك گفتگوي دو نفره زمان اختصاص دهيد و از او بخواهيد اتفاقات روزمره را براي شما تعريف كند. اين رفتار تاثير مثبتي بر اعتماد به نفس او دارد.

3- در مورد جدايي با او صحبت كنيد.

اگر بنا به ضرورتي موقتا از فرزندتان جدا شديد براي او توضيح دهيد. اين كار فرصت انطباق با شرايط جديد را براي فرزند فراهم مي كند.

4- هرگز فرزندتان را بدون اطلاع ترك نكنيد زيرا اعتماد او به شما صدمه مي بيند.

5- جدايي را يك امر عادي تلقي كنيد، اين امر باعث مي شود كودك احساسات خود را مديريت كند.

6- به ترس كودك بيش از حد واكنش نشان ندهيد، همانطور كه ناديده گرفتن ترس منطقي نيست، واكنش بيش از حد نيز عوارض نامطلوب دارد و فرزند را بيش از گذشته وابسته مي كند.

7- اتفاقات روزمره را پيش بيني كنيد، توصيف آنچه در غياب شما براي او اتفاق مي افتد احساس امنيت كودك را افزايش مي دهد.

8- كودك را در جريان وقايع روزمره خود قرار دهيد، توصيف فعاليت هاي شخصي شما او را براي داشتن تصويري از شما ياري مي كند.

9- قبل از ترك فرزند حتما با او خداحافظي كنيد.

10- جدايي را در قالب نمايش و با تغيير نقش والد فرزندي اجرا كنيد.

11- حضور مستمر در مدرسه نقش حياتي در روند درمان كودك مبتلا به اضطراب جدايي دارد و اغلب منجر به كاهش و بهبود علایم كودك دارد. توصيه مي شود به تلاش هاي موفق كودك پاداش تعلق گيرد.

چه زماني در اضطراب جدايي به دنبال كمك حرفه ايي باشيم؟

اگر تلاش والدين در قالب توصيه هاي بالا در كاهش اضطراب كارساز نبود زمان مراجعه به متخصص است.

علایم هشداردهنده اختلال اضطراب جدايي شديد در كودكان

1- بدخلقي و چسبيدن كودك به والد كه منطبق بر شرايط سني او نيست.

2- شكايت مستمر از وجود درد مزمن جسماني

3- امتناع از رفتن به مدرسه

4- احساس گناه و ترس شديد (به دليل تحمل فشار اضطراب)

5- دلهره از ترك خانه

6- كابوس هاي شبانه

روش هاي درماني توصيه شده در اختلال اضطراب جدايي:

1- گفتگو درماني

صحبت در محيطي امن كه كودك بتواند احساساتش را بيان كند و همدلي دريافت كند كودك را به درك بهتر از اضطراب خود ياري مي دهد.

2- بازي درماني

استفاده از بازي شيوه موثري است كه برون ريزي ريشه اضطراب را در كودك تسهيل مي كند.

3- مشاوره مدرسه محور

اين نوع مشاوره به كودك كمك مي كند خواسته هاي اجتماعي و رفتاري و تحصيلي مربوط به خود را بشناسد و برآورده سازد.

4- دارو درماني

در موارد حاد دارو درماني در كنار ساير درمان ها توصيه مي شود.

سخن گفتن با كودك و شنيدن احساسات او و درك شدن از جانب والدين معمولا نقش كنترل كننده اين اضطراب را دارد.

توجه داشته باشيم مادران مبتلا به افسردگي و اضطراب و يا حمايتگري بيش از حد، داراي فرزنداني با ريسك بروز اضطراب جدايي هستند. گاهي شنيدن تجارب ناخوشايند اطرافيان در مدرسه نيز عامل تشديد اضطراب كودك مي شود.

در خانه ايي كه كودك شاهد درگيري والدين است معمولا ترس از ترك خانه را دارد؛ دليل ترس كودك اين است كه در نبود او اتفاق ناخوشايندي رخ دهد.

به والدين عزيز توصيه مي شود، دوست داشتن فرزند را مشروط به رفتن به مدرسه نکنند(اگر مدرسه نروي و غيبت كني، مادر تو نمي شوم) او را تهديد نكنید. و ضمن نشان دادن درك احساس اضطراب فرزند، رفتارهاي صحيح او را تشويق نمايند تا ضمن افزايش اعتماد به نفس كودك، شكل دهي رفتار صحيح انجام پذيرد. پذيرا بودن فرزند در هنگام بازگشت از مدرسه نيز در كاهش اضطراب جدايي او موثر است.

 

تهیه و تنظیم: سروان صانعي مقدم کارشناس معاونت اجتماعی - گیلان


انتهاي خبر // پایگاه خبری پلیس ایران

مشاهده خبر ارسال شده بعد



فهرست اخبار مرتبط


نظر شما درباره اين خبر

 


  • آخرین اخبار
  • پربیننده ترین
  • اخبار گوناگون