نمایش جزئیات خبر / زمان مخابره خبر :1397/7/5      9:59:0    تعداد بازديد كنندگان خبر:270


نسخه چاپی
حجاب و تذکر لسانی
گروه اجتماعی - روزانه هزاران محتوای تصویری، صوتی و نوشتاری در خصوص عفاف و حجاب در فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی منتشر می‌شود که هدف اصلی آن، کمرنگ‌ کردن ارزش‌های اسلامی و رفتارهای سنتی و ریشه‌دار مسلمانان در موضوع امربه‌معروف است.
 
 

بی‌حجابی و بدحجابی در جامعه اسلامی ایران، معضلی است که در سال‌های اخیر با تمرکز دشمنان بر جنگ نرم و تبلیغات گسترده در فضای مجازی، ابعاد بزرگتری به خود گرفته است.

حضور گسترده معاندان اسلام و انقلاب در فضای مجازی و جوسازی و فضاسازی علیه مقوله حجاب، باعث شده تا ذهن کودکان و نوجوانان حاضر در این فضاها، به استدلال‌های غلط، نسبت به ارزش‌های اسلامی آلوده شود.

موضوعی که این شبکه گسترده تبلیغاتی به ظرافت بر آن تمرکز کرده، شکستن ارزش و منزلت امربه‌ معروف و نهی‌ از منکر و تعبیر آن به اقدامات قهری و خشونت‌آمیز علیه آزادی انسان است.

روزانه هزاران محتوای تصویری، صوتی و نوشتاری در این خصوص در فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی منتشر می‌شود که هدف اصلی آن، کمرنگ‌کردن ارزش‌های اسلامی و رفتارهای سنتی و ریشه‌دار مسلمانان در موضوع امربه‌معروف است.

امربه‌معروف در سیره معصومین(ع)

امربه‌ معروف و نهی‌از منکر، یکی از مهم‌ترین ارزش‌های اسلامی است که در سیره پیامبر اکرم(ص) و ائمه‌اطهار(ع) جلوه‌ای خاص داشته و اوج آن را می‌توان در قیام عاشورا و شهادت سید و سالار شهیدان(ع) به نظاره نشست.

حضرت امام حسین(ع) در آن زمان برای قیام در برابر منکر زمان یعنی حکومت یزید، سفر خود را آغاز کرد و ایشان فرمود: «من از شهر جدم خارج شدم، برای اینکه به سیره و روش جدم پیامبر(ص) و پدرم علی(ع) عمل کرده و اقامه امربه‌ معروف و نهی‌ازمنکر کنم.»

در فرهنگ عاشورا، حاکميت ظلم يزيدي، بزرگترين منکر اجتماعي و مبارزه‏ براي حاکم ساختن حق و قطع سلطه ستم، معروفي عظيم است. امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر، از مهم‌ترین فلسفه‏ هاي حماسه خونين کربلا است.

ایشان مراتب سه‌گانه امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر را به‌جا آورد و زمانی‌که ظالمان را اصلاح‌ناپذیر دانست، دست به قیام زد و جان خود را فدای تحقق این اصل کرد. برپاداشتن نماز در میدان جنگ نیز جلوه خاصی از راه و هدف حضرت سیدالشهدا(ع) بود.

اهمیت امربه‌معروف در حراست از دین

امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر، در دین اسلام و خصوصا در مکتب شیعه، از اهمیتی خاص برخوردار بوده و از این‌رو دشمنان اسلام با آگاهی کامل، سعی در کمرنگ‌کردن این ارزش و تهی‌کردن اسلام، از این محتوای مهم دارند.

درحقیقت، نبرد اصلی دشمنان اسلام با اسلام، بر سر حجاب نیست؛ بلکه حجاب و فریضه امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر، درگاهی است برای فتح تمام ارزش‌های اسلامی و از میان برداشتن تمامی معانی و مفاهیم عمیق اسلام که بر سر راه ظلم و استکبار قرار گرفته است. بر همین اساس، لازم است که آگاهی‌های لازم درخصوص ارزش، ماهیت و جایگاه امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر به جامعه، صورت پذیرد و مردم از خطرات بعدی این هنجارشکنی‌ها در غالب بدحجابی و سایر امور مشابه، آگاه شوند.

تذکر لسانی و الزامات آن

تذکر لسانی ازجمله رفتارهای پسندیده‌ای در بحث امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر است که در احادیث و روایات بارها بر آن تأکید شده است.

تذکر لسانی مرتبه‌ دوم از مراتب سه‌گانه امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر را به خود اختصاص داده؛ مسئله‌ای بسیار مهم و اساسی که نباید از اهمیت و تأثیر آن غفلت ورزید و توجه داشت که اگر تذکر با زبان در مراتب امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر بی‌نتیجه بود و فایده‌ای را درپی نداشت، این‌گونه مورد تأکید شارع مقدس قرار نمی‌گرفت: «وَ ذَکِّرْ فَإِنَّ الذِّکْری تَنْفَعُ الْمُؤْمِنِین؛ و پیوسته تذکر ده؛ زیرا تذکر، مؤمنان را سود می‌بخشد»(ذاریات، آیه55).

و پیامبران الهی(ع) این‌چنین به عمل بر طبق آن اهتمام نمی‌ورزیدند: حضرت هود‌(ع) در سوره‌ای که به نام این پیامبر الهی(ع) است، به قوم خود چنین می‌گوید: «وَيَا قَوْمِ اسْتَغْفِرُواْ رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُواْ إِلَيْهِ؛ و اى قوم من! از پروردگارتان آمرزش بخواهيد، سپس به درگاه او توبه كنيد»(هود، آیه52).

همچنین حضرت نوح‌(ع) قوم خود را با استفاده از تذکر لسانی و بیان، به خداپرستی دعوت می‌کند: «قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُواْ اللّهَ مَا لَكُم مِّنْ إِلَهٍ غَيْرُهُ؛ اى قوم من! خدا را بپرستيد. شما را جز او خدايى نيست»(هود، آیه11)

حضرت اسماعیل‌(ع) نیز اهل خویش را به نماز و زکات امر می‌کند و حضرت شعیب(ع)‌، ازطریق سخن به قوم خود تذکر می‌دهد که پیمانه‌ها و ترازوها را دقیق و کامل کنید و کالاهای مردم را کم نگذارید.

از امام باقر(ع) نقل شده که خداوند متعال به حضرت شعیب(ع)‌ فرمود: «إِنِّي‏ لَمُعَذِّبٌ‏ مِنْ‏ قَوْمِكَ مِائَةَ أَلْفٍ أَرْبَعِينَ أَلْفاً مِنْ شِرَارِهِمْ وَ سِتِّينَ أَلْفاً مِنْ خِيَارِهِمْ فَقَالَ يَا رَبِّ هَؤُلَاءِ الْأَشْرَارُ فَمَا بَالُ الْأَخْيَارِ فَأَوْحَى اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَيْهِ أَنَّهُمْ دَاهَنُوا أَهْلَ الْمَعَاصِي وَ لَمْ يَغْضَبُوا لِغَضَبِي؛ من 100هزار نفر از قوم تو را عذاب خواهم کرد که 40هزار نفرشان اهل معصيت و گناه‌اند و 60هزار نفرشان هم از خوبان قوم تو هستند. شعيب(ع) عرض کرد؛ خداوندا! برای آن اشرار جز اين انتظار نيست؛ اما چرا خوبان عذاب می‌شوند؟ پس خداوند وحي فرمود؛ چون در مقابل اهل معصيت، مماشات به خرج دادند و به‌سبب غضب من، غضبناک نشدند»(تهذيب‌الأحكام، ج6، ص180).

ویژگی‌های تذکر لسانی صحیح

به‌طور قطع، مؤثرترین روش در تذکر لسانی، مطالبی است که قرآن بیان کرده و ‌باید در انجام این واجب الهی، مورد توجه واقع شود. آنچه در ادامه می‌آید، برخی از این شیوه‌ها و روش‌ها است:

- ناصحانه و مُشفِقانه‌بودن

خیرخواهی و دلسوزی نسبت به مرتکب گناه، از اموری است که هر آمربه‌معروف و ناهی‌ازمنکر باید به آن ملتزم باشد و از یاد نبرد؛ امری که در ماجرای فرستادن حضرت موسی(ع) به‌سوی فرعون و دعوت این طغیانگر نیز درنظر گرفته می‌شود: «اذْهَبْ إِلَى فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَى، فَقُلْ هَل لَّكَ إِلَى أَن تَزَكَّى، وَأَهْدِيَكَ إِلَى رَبِّكَ فَتَخْشَى؛ به‌سوی فرعون برو كه وى سر برداشته است و بگو آيا سر آن دارى كه به پاكيزگى‌ گرايى و تو را به‌سوی پروردگارت راه نمايم تا پروا بدارى»(نازعات، آیات17 – 19).

- تذکر در قالبی زیبا

«قُولُواْ لِلنَّاسِ حُسْنًا؛ با مردم به زبان خوش ‌سخن بگوييد»(بقره، آیه83).

- پرهیز از تحقیر و خشونت

آمربه‌معروف و ناهی‌ازمنکر باید با هدف انجام اصلاح، اقدام به تذکر و در این مسیر نیز از خشونت و غلظت اجتناب کند و خدایی ناکرده، قصد تحقیر نداشته باشد. «إِنْ أُرِيدُ إِلاَّ الإِصْلاَحَ مَا اسْتَطَعْتُ؛ من قصدى جز اصلاح جامعه تا آنجا كه بتوانم ندارم»(هود، آیه88).

همچنین خداوند به حضرت موسی(ع) خطاب می‌کند: با برادرت به سراغ فرعون برو و با زبان نرم و مهربانانه با او سخن بگویید؛ «فَقُولَا لَهُ قَوْلًا لَّيِّنًا لَّعَلَّهُ يَتَذَكَّرُ أَوْ يَخْشَى؛ و با او سخنى نرم گوييد، شايد كه پند پذيرد يا بترسد»(طه، آیه44). امری که زیبنده مؤمن و مورد سفارش مولای متقیان امیرالمؤمنین(ع) است‌؛ «عَوِّد لِسَانَکَ لِینَ الکَلَام؛ زبانت را به گفتار نرم و ملایم عادت بده»(غرر الحكم، ۶۲۳۱)

- ایستادگی در اجرای امر الهی

وظیفه مؤمنین انجام تذکر است؛ اگرچه همه‌ دل‌ها تذکر ‌را پذیرا نیست؛ چنانچه خداوند متعال می‌فرماید: «وَإِذَا ذُكِّرُوا لَا يَذْكُرُونَ؛ و چون پند داده شوند، عبرت نمی‌گیرند»(صافات، آیه13)

اما وظیفه‌ پیامبران الهی(ع)، ابلاغ و رساندن دستورات الهی است؛ «وَمَا عَلَى الرَّسُولِ إِلَّا الْبَلَاغُ الْمُبِينُ؛ و بر فرستاده (خدا)، جز رساندن پیام الهی نيست»(عنکبوت، آیه18).

پس عدم پذیرش و رضایت کافران و گنه‌کاران، نباید کسی را از این امر مهم بازدارد و او را از انجام‌وظیفه خویش ناامید سازد؛ زیرا بی‌اعتنایی و تمسخر منحرفان، باعث تعطیلی و تغییر حکم خدا نخواهد شد.

شاهد بر این مطلب نیز تذکر و امربه‌معروف و نهی‌ازمنکری است که شیخ‌‌الانبیاء حضرت نوح(ع)‌ در مدت 950سال حضور در میان قوم خویش، انجام داده است. آن حضرت، گه‌گاه در مجالس جشنی که حرام خدا در آن صورت می‌گرفت، حضور می‌یافت و تذکر می‌داد؛ اگرچه مشرکان در پاسخ به خیرخواهیش او را مورد اذیت خود قرار می‌دادند و در برخی موارد، ‌چنان بر سرش می‌کوبیدند که بیهوش و نقش بر زمین می‌شد.

نویسنده: سرتیپ دوم پاسدار مهدی معصوم‌بیگی؛ فرمانده انتظامی استان اصفهان


انتهاي خبر // پایگاه خبری پلیس ایران

مشاهده خبر ارسال شده بعد



فهرست اخبار مرتبط


نظر شما درباره اين خبر

 


  • آخرین اخبار
  • پربیننده ترین
  • اخبار گوناگون