نمایش جزئیات خبر / زمان مخابره خبر :1397/7/18      18:21:0    تعداد بازديد كنندگان خبر:84


نسخه چاپی| ارسال به دیگران
ريشه 2000 ساله حجاب در ايران
گروه اجتماعی - تحقيقات گسترده مورخان و باستان شناسان نشان مي دهد كه زنان ايران زمين از 2هزار سال پيش به حجاب و پوشش تمايل داشته و هيچ گاه بدون حجاب در انظار عمومي ظاهر نمي شدند.

پيشينه حجاب در ايران قبل از اسلام و بعد از اسلام سير پر فراز و نشیبی را پشت سر گذاشته است. نگاهي به تاريخ اين سرزمين و بررسي آثار بجا مانده از گذشتگان همچون سنگ نوشته ها و نقاشي هاي برجسته و حكاكي هاي روي سنگ ها نشان مي دهد كه زنان اين مرز و بوم همواره داراي يك پوشش كامل بوده و هيچگاه بدون حجاب و پوشش در كنار مردان حاضر نمي شدند.

"جيمز ليور" از مورخان و شرق شناسان مي گويد: در نقش برجسته هايي كه در نينوا يافت شده است چهره زن ها به ندرت ديده مي شود در حالي كه لباس مردان فراوان به چشم مي خورد.

به موجب قانوني كه 1200 سال پيش از ميلاد وضع شده بود زنان شوهردار در انظار عمومي نقاب به چهره داشتند، تن پوش آنان آزاد مانند تن پوش مصري ها، آشوري ها، رومي ها و يوناني ها نشانه اي از بزرگي و تمدن در آن دوران است.

"ويل دورانت" در جلد دوم كتاب تاريخ تمدن مي نويسد: تجليات پوشش در ميان زنان ايراني چنان چشمگير است كه برخي تمدن نگاران و انديشمندان، ايران را منبع اصلي ترويج حجاب معرفي مي كنند.

در دوران هخامنشيان در زمان داريوش، زنان طبقات بالاي اجتماع، جز در تخت روان و روپوش دار از خانه بيرون نمي آمدند. "استرابون" مي نويسد: ايرانيان اگر بخشي از بدنشان برهنه باشد آن را بي شرمي مي دانند و هميشه لباس بلند(تا ساق) مي پوشند.

در دوران اشكانيان، زنان اشكاني علاوه بر استفاده از شلوارهاي چين دار و پيراهن هاي دراپه دار و بلند در پوشش سر و استفاده از چادر نيز بسيار پيشرفته تر از زنان هخامنشي بودند و كلاه عمامه وار آنان تقريباً بيشتر موهاي آنها را مي پوشاند.

در دوران ساسانيان چادر براي زنان ساساني از عناصر مهم پوشش تن و سر بوده است. شنل نيز از عناصر مهم پوشاك زنان ساساني از نظر اجتماعي بود كه شبيه چادر است و ما آن را بر دوش آناهيتا (الهه ايراني) به عنوان يك مقام والا در طاق بستان مشاهده كرده ايم، بلندي دامن پيراهن ها نيز به قدري بود كه مانع ديدن كفش مي شد.

از ابتداي اسلام تا دوران صفويان، پوشش ساساني حفظ شده بود علاوه بر آن مقنعه و چادر از عناصر اصلي و مهم پوشش زن در خارج از خانه در اين دوران بوده است.

"كلاويخو" در سفرنامه اش مي نويسد: زن هاي شهري معمولاً روي پوشيده بودند و چادر سفيد داشتند و نقاب سياه؛ چادر كه سرتاسر بدن را مي پوشاند، معمولاً سياه رنگ بود و همراه با آن در جلوي صورت خود از روبند نيز استفاده مي كردند.

دوران صفويان، افشاريان و زنديان

پوشش زنان در اين دوران ها به چند نوع تقسيم مي شود:

1-پوشش اندروني: زن ها در خلوت حرم، تن پوش هاي تنگ با يقه باز و بي آستين (دكولته) و چين دار كه از زير آستين هاي بلند ديده مي شد، به تن مي كردند.

2-پوشش بيرون از خانه: "اولئارئوس" مي نويسد: زنان ايراني آنگاه كه آهنگ بيرون رفتن از خانه مي كنند با چادر سفيد سراسر اندام خود را از سر تا پا مي پوشانند و رويشان را چنان زير نقاب پنهان مي دارند كه جز مردمك چشمشان چيزي ديده نمي شود.

زنان بزرگان و رجال كشور بسيار كم از خانه بيرون مي آمدند و زنان ديگر نيز مگر به حكم ضرورت بيرون نمي آمدند.

دوران قاجاريه

"رنه" آلماني در سفرنامه خود مي نويسد: زن ايراني وقتي مي خواهد از خانه خارج شود بايد چادر سر كند. به طور كلي پوشش اصلي زنان دوران قاجاريه در خارج از خانه چادر بود و علاوه بر آن صورت خود را نيز با روبند مي پوشاندند.

همزمان با مسافرت ناصر الدين شاه به فرنگ و ديدن لباس هاي چسبان فرنگيان در آن دوران سوغاتي شاه از سفر غرب جز برهنگي زنان چيزي نبود.

دوران معاصر دوران در غربت رفتن حيا، عفت، عفاف و حجاب است كه از زمان پهلوي آغاز شد و هنوز پس لرزه هاي كشف حجاب رضاخاني را مي توان احساس كرد.

دوران انقلاب اسلامي ايران را بايد بازگشت زن به جايگاه واقعي خويش و بازنگري در فرهنگ برهنگي دانست جايگاهي كه امروزه با فيلم هاي ماهواره اي، ورود قارچ گونه لباس هاي غير متعارف و مبتذل و نمايش آرايش هاي غليظ زنان جوان در فضاي مجازي دچار خدشه شده و بايد اين فرهنگ اصيل ايراني را به تمام دختران نوپا و جوان نشان داد و اعلام كرد كه فرهنگ عفاف و حجاب حتي قبل از اينكه ازطريق دين اسلام به ما امر شده باشد توسط نخستين ساكنان سرزمين ايران رعايت مي شده است و ما نبايد فرهنگ اصيل و تمدن بزرگ خود را با فرهنگ منحط غربي تعويض نماييم.

سخن پایانی

بايد به خاطر داشته باشيم كه كشورهاي استعمارگر همواره به دنبال سلطه بر كشور هاي ديگر بودند و اينك كه نمي توانند بر خاك ما تسلط داشته باشند مي خواهند با حربه هاي خود بر فرهنگ و اصالت ايراني ما سلطه پيدا كنند و وقتي كشوري بي فرهنگ و بي هويت شد و به تمام حركات، سكنات و شيوه زندگي آنان را مو به مو اجرا كرد ديگر مي شود تكه اي از خاك آنان، بله غربي ها به صورت روش هاي نرم به دنبال به سلطه در آوردن ما هستند و متاسفانه جوانان ما از اين نكته پراهميت غافلند.

امروز وقتي زن ايراني با حجاب اسلامي در ميدان ورزشي جهاني المپيك حاضر مي شود بيش از همه اين غربي ها و دولت هاي استعمارگر هستند كه درمي يابند در عملي كردن نقشه هاي خود و در جنگ نرم عليه ملت بزرگ ايران شكست خورده اند. اينك زمان آن رسيده كه زنان اين مرز و بوم هوشياري خود را بيشتر حفظ كرده و با حفظ حجاب ، عفاف و متانت و وقارشان در برابر مردان بزرگي خود را به رخ بكشند و نشان دهند كه حافظ يك ميراث 2000 ساله هستند.

بياييد صادر كننده فرهنگ، اصالت و هويت، عفت، وقار و متانت و بزرگي خود باشيم، بياييد صادركننده پوشش هاي اصيل و مختص فرهنگ ايراني به جهانيان باشيم نه وارد كننده لباس هاي منحط غربي و نه وارد كننده فرهنگ بي بندو باري و ولنگاري، برهنگي كه منجر به فساد و تباهي براي زنان و مردان مي شود.

 

سرهنگ جهانگي كريمي – معاون اجتماعي فرماندهي انتظامي استان اصفهان

 


انتهاي خبر // پایگاه خبری پلیس ایران

مشاهده خبر ارسال شده بعد



فهرست اخبار مرتبط


نظر شما درباره اين خبر

 


  • آخرین اخبار
  • پربیننده ترین
  • اخبار گوناگون