نمایش جزئیات خبر / زمان مخابره خبر :1397/8/15      13:24:0    تعداد بازديد كنندگان خبر:58


نسخه چاپی
وسواس فکری-عملی
گروه اجتماعی- اختلال وسواس فکری-عملی که در زبان عامه مردم به طور خلاصه وسواس نامیده می‌شود، یکی از طبقات اختلالات روانی را تشکیل می دهد و گونه‌های متفاوتی دارد.
 

 به طور کلی علایم این طیف اختلال شامل افکار مزاحم و تکرارشونده، آداب و تشریفات وسواسی، اشتغالات ذهنی و وسواس‌های عملی است، این علایم، غالبا در عملکرد و سازگاری اجتماعی افراد اختلال ایجاد می کند، افکار وسواسی پیوسته موجب پریشانی بیمار می شوند و فرد مبتلا با تلاش ناموفق، درصدد مقابله با آن ها برمی آید.

 اعمال یا آیین های وسواسی به صورت رفتارهایی کلیشه ای درمی آیند که بیمار مدام آن ها را تکرار می کند، این اعمال ماهیت  لذت‌بخش نبوده و مفید نیستند، علایم خودکار اضطراب غالباً وجود دارند.

این اختلال در زنان و مردان به طور مساوی وجود دارد و به عنوان اختلالی نهفته مطرح شده است که قریب یک درصد از نوجوانان و دو درصد از بزرگسالان از آن رنج می برند، شروع اختلال معمولاً در کودکی یا اوایل بزرگسالی است، سیر آن متغیر بوده و احتمالاً بدون علایم عمده افسردگی به سوی مزمن شدن پیش می رود.

فرد مبتلا به اختلال وسواسی -جبری ممکن است فقط وسواس فکری یا فقط وسواس عملی یا هر دو آنها را با هم داشته باشد.

وسواس فکری عبارت است از فکر، احساس، اندیشه یا حسی عود‌کننده و مزاحم، به عبارت دیگر، وسواس فکری یعنی افکار، تمایلات و تصورات راجعه و پایداری که به شکل مزاحم و ناخواسته تجربه در بیشتر افراد موجب اضطراب یا ناراحتی عمده شوند.

 فرد دچار وسواس فکری تلاش می‌کند این افکار، تمایلات یا تصورات را ندیده بگیرد یا سرکوب کند یا با پرداختن به افکار یا فعالیت‌های دیگر مثل انجام یک وسواس عملی خنثی کند.

برخلاف وسواس فکری که یک فرایند ذهنی است، وسواس عملی نوعی رفتار است. وسواس عملی، رفتاری آگاهانه، استاندارد و عود‌کننده است، مانند شمارش، وارسی یا اجتناب. به عبارت دیگر، وسواس عملی یعنی رفتارهای تکراری مانند شستن دست، رعایت نظم و ترتیب وارسی کردن یا فعالیت‌های ذهنی مانند دعا کردن، شمردن و تکرار آهسته کلمات در سکوت که فرد احساس می‌کند مجبور به اجرای آنها در پاسخ به یک وسواس فکری یا طبق قوانینی که باید دقیقا انجام شوند، است.

وسواس عملی با فعالیت‌های ذهنی، با هدف پیشگیری یا کاهش اضطراب یا ناراحتی یا جلوگیری از بعضی رویدادها و وضعیت‌های هراس‌آور انجام می‌پذیرند، با این وجود، اعمال و فعالیت‌های ذهنی مذکور رابطه واقع‌گرایانه‌ای با آنکه قرار بوده خنثی یا جلوگیری شود ندارند یا به وضوح افراطی‌اند.

هرچند عمل وسواسی ممکن است در تلاش برای کاستن از اضطراب همراه با وسواس فکری انجام شود، همیشه به کم شدن این اضطراب منجر نمی‌شود، ممکن است پس از کامل شدن انجام عمل وسواسی، اضطراب تفاوتی نکرده یا حتی بیشتر شده باشد. وقتی فرد در مقابل انجام وسواس عملی مقاومت به خرج می‌دهد نیز اضطراب افزایش می‌یابد.

اختلال وسواسی-جبری معمولا سیری بلندمدت اما متغیر دارد، به‌طوری که در برخی بیماران به‌صورت نوسانی است و در برخی دیگر به‌صورت ثابت. حدود ۲۰ تا ۳۰ درصد از بیماران مبتلا به این اختلال بهبود چشمگیر و ۴۰ تا ۵۰ درصد بهبود متوسط در علایم خود پیدا می‌کنند، ۲۰ تا ۴۰ درصد یا به همان صورت بدحال می‌مانند یا علایمشان بدتر می‌شود.

عوامل زمینه ساز این اختلال دقیقا شناخته شده نیستند، اما 3 علت احتمالی شامل علل عضوی، ژنتیک و تجربیات اولیه بررسی شده اند. مطالعات درمانی در مورد این اختلال به طور کلی در سه زمینه دارو درمانی،رفتار درمانی، شناخت درمانی و ترکیب درمان های شناختی رفتاری با دارودرمانی بوده است.

تهیه و تنظیم: سرگرد محمد دستجردی، کارشناس معاونت اجتماعی- قم


انتهاي خبر // پایگاه خبری پلیس ایران

مشاهده خبر ارسال شده بعد



فهرست اخبار مرتبط


نظر شما درباره اين خبر

 


  • آخرین اخبار
  • پربیننده ترین
  • اخبار گوناگون