نمایش جزئیات خبر / زمان مخابره خبر :1397/9/17      13:38:0    تعداد بازديد كنندگان خبر:673


نسخه چاپی
کودکی، بهترین دوران برای آموزش مفاهیم حجاب و عفاف
گروه اجتماعی- رعایت عفاف و حجاب از جمله آموزه های دینی به شمار می آید که باید آموزش مفاهیم آن به افراد از دوران کودکی شروع شود و خانواده ها بایستی از همان دوران به موضوع عفاف و حجاب فرزندان خود توجه ویژه ای کنند.

 

آشـنا كردن كودكان و نـوجوانان با معارف و ارزش‌هاي ديني و مذهبي يكي از اصول مهم تعليم و تربيت اسلامي است که امروزه بـا گـسترش زنـدگي اجتماعي، علمي‌ و سياسي، ضرورت آن بيشتر احساس مي‌شود. بنابراين، يكي از محورهاي مهم و اصلي تربيت بايد عـمق بـخشيدن به آموزه‌هاي ديني در كودكان و نوجوانان باشد؛ زيرا در اين صورت است كه فرزندان‌ از‌ انواع  آسيب‌هاي اخلاقي و اجتماعي مـصون مـي‌مانند.

رعایت عفاف و حجاب از جمله آموزه های دینی به شمار می آید که باید تعلیم آن از دوران کودکی شروع شود و خانواده ها بایستی از همان کودکی به موضوع عفاف و حجاب فرزندان خود توجه ویژه ای کنند.

باید اذعان کرد، بسیاري از آسیب ها و انحرافات که دختران و زنان جامعه می بینند، از نداشتن حجاب و عفاف آغاز می شود. بنابر این درونی کردن این ارزش در بین دختران نوجوان باعث می شود آنان در زندگی آینده خود در برابر این انحراف ها، مقاومت بیشتري داشته باشند.

امروزه کارشناسان و روانشناسان بر این عقیده اند که مناسب ترین زمان براي درونی کردن ارزش هاي اسلامی و تربیت دینی فرزندان دوره کودکی و نوجوانی است؛ زیرا روح آنان در این دوران انعطاف زیادي دارد و با توجه به اینکه کودك در این دوران حساسیت ها و لطافت هاي ویژه اي دارد، باید از بهترین شیوه ها بهره گرفت تا نتایج مفید و مؤثری به دست آید.

راهکارهای موثر برای نهادینه کردن حجاب و عفاف در کودکان

1) روش تشویق

یکی از روش هاي بسیار مؤثر در نهادینه کردن حجاب و عفاف در کودکان، تشویق است. تشویق، شیوه اي مناسب براي ایجاد انگیزه به سوي کارهاي مثبت می باشد و کودك و نوجوان را به انجام رفتار نیک ترغیب می کند. مقصود از تشویق، پاسخ مثبت در برابر رفتار مطلوب کودك است که آن را به صورت ابراز مهرورزي، واگذاري مسؤلیت مناسب به کودك، دادن پاداش و... می توان نشان داد.

براي گرایش کودکان و نوجوانان به سوي حجاب، بهتر است روش اصلی، تشویق باشد؛ زیرا تعلیم و تربیت اسلامی بر سهولت، محبت و ملاطفت تأکید دارد و از سوي دیگر، با تشویق می توان انگیزه و میل کودك به مهر و محبت و قدردانی را تأمین و اعتماد او را جلب کرد.

2) روش الگویی

یکی از شیوه هاي مؤثر در نهادینه کردن حجاب و عفاف، روش الگویی است. در این روش، فرد از افراد دیگر سرمشق و الگو می گیرد و از رفتار آنان پیروي و خود را با آنان همساز می کند. در این جا باید گفت یکی از اولین کسانی که فرزندان از آنان الگو می گیرند والدین هستند و بنابر این پدران و مادران بایستی از حیث دیداری‌، شنیداری،‌ گفتاری و کرداری اسوه حسنه باشند.

نوع پوشش پدر و مادر مُروج حیا و عفاف و حجاب و پاکدامنی در محیط خانه و خانواده و سپس جامعه است پدر و مادری که بدون رعایت مسائل تربیتی با نوع پوشش خود حیا و عفاف را درون خانه سرکوب می کنند و عملاً‌ با رفتارشان بی عفتی را آموزش می دهند حاصل عملکرد آنها فرزندان عفیف و محبوب نخواهد بود.

3) روش محبت

یکی از ابزارهاي تربیتی که می تواند ما را در نهادینه کردن عفاف و حجاب در فرزندان یاري کند، محبت است که اثر آن بر روي فرد تربیت شونده عمیق و درازمدت می باشد. در این مدت، والدین می توانند نظریات تربیتی خود را به فرزند القا کنند و تغییر رفتار را در آنان مشاهده نمایند.

4)روش بصیرت بخشی

اگر والدین بخواهند عفاف، این مایه آرامش و زیبایی زندگی آینده کودکان و نوجوانان، در وجود آنان نهادینه شود، باید به کودکان مزایا و فواید عفاف و پاكدامنی را بیاموزند و چرایی این کار را به زبان ساده برایشان تبیین کنند. اگر پدر و مادر به شیوه اي صحیح، دگرگونی درونی در کودك ایجاد کنند، تغییر رفتار و ترغیب او به سمت حفظ حجاب را خواهند دید.

در تحقیق صورت گرفته از 80 درصد افراد بدپوشش که در ایستگاه های عفاف و حجاب استان اصفهان مورد مشاوره قرار گرفتند نشان داد که بی اطلاعی از فواید و آثار پوشیدگی و پیامدهاي عدم پوشش، اصلی ترین عامل بد پوششی بوده است . هرچند انگیزه هاي دیگري نیز در رفتار آنان تأثیر داشته است.

متاسفانه باید گفت، برخی دختران بی تفاوت به حجاب، از خانواده هايی هستند که مادران در توجیه و تربیت آنان موفق نبوده اند. در نظرخواهی از این مادران، آنها گفته اند که با وجود اعتقاد به خوبی حجاب، نتوانسته اند دلایل قانع کنند ه اي بر اي فرزندانشان بیاورند.

5) روش قصه گویی

شنیدن قصه از کارهاي مورد علاقه کودکان و نوجوانان است. آنها با هیجان زیاد به داستان گوش می دهند و خود را در اختیار قصه گو قرار می دهند و تأثیر لازم ر ا از او می پذیرند. والدین و مربیان می توانند با بیان داستان هاي مربوط به زندگی حضرت زهرا (س) و حضرت زینب (س) و همچنین بانوان پاکدامن و عفیف تاریخ، زمینه رشد شناخت کودك را فراهم سازند، با قصه هاي آموزنده و جذاب به ساخت الگوي معنوي ذهنی آنان بپردازند و زمینه علاقه و انگیزه آنان را در انجام مسایل معنوي فراهم آورند.

6)عادت بخشی:
یکی از شیوه های تربیتی، ‌عادت بخشی کودکان و نوجوانان به انجام اعمال و فرایض دینی و اخلاقی است،‌ تا در پرتو انجام و تکرار، ‌عمل، ‌تبدیل به عادت شده و آنگاه این عادت آرام آرام همراه با آگاهی و شناخت شود.

عمق بخشیدن و درونی کردن آموزه های دینی و اخلاقی و ملکه کردن فضائل در کودکان و نوجوانان نیازمند بهره گیری از شیوه عادت سازی با تکنیک ها و مهارت رفتاری و گفتاری است.

تربیت دینی و اخلاقی، زمانی تحقق می ‏یابد که برنامه‏ های تربیتی با اقبال قلبی فرزندان رو به رو شود. اگر چنین اقبالی صورت نگیرد و برنامه ‏های تربیتی با روی گردانی و بی ‏توجهی رو به رو شود، تربیت ناکام‏ خواهد ماند. برخوردهای تحکّم ‏آمیز و امر و نهی‏ های لجاجت ‏برانگیز یکی دیگر از روش های آسیب‏ زا در تربیت دینی و اخلاقی است.در این‏ روش، والدین به جای صمیمیت و رفاقت با فرزندان آن ها را مجبور و ملزم‏ می‏ کنند.

نمونه این رفتار را می توان در گذشته برخی از زنان و دخترانی دید که امروزه از حجاب تنفر دارند، کسانی که در خانواده های مذهبی سنتی تربیت شدند و از طرف خانواده مجبور به پوشیدن چادر شدند و با کوچکترین سهل انگاری از طرف خانواده تنبیه شده و در نتیجه نه تنها امروز خود از داشتن پوشش گریزان هستند، که داشتن حجاب برای فرزندان خود را ظلم به آن ها می دانند.

نقش مادران در تربیت فرزندان باحجاب

عفاف بعد درونی دارد و حجاب بعد رفتاری.. بنابر این از دوره کودکی ابتدا والدین و خصوصا مادر در بار آوردن فرزندان با حجاب و عفیف دختر نقش مهمی دارند بعد هم مربیان مهم اند. نمی گوییم در بزرگسالی در زمینه حجاب و عفاف اصلا نمی توان کاری کرد اما واقعا سخت و کم تأثیر خواهد بود. نبض اصلی و بنیادی داشتن جامعه عفیف و با حجاب در دوره کودکی و دبستان می تپد. اگر این کار را کردیم دانشگاه های با طراوت و مناسب و غنی در امر حجاب و عفاف خواهیم داشت.

در روانشناسی عوامل رفتاری شامل عوامل زیستی، روانی، اجتماعی و معنوی هستند. اگر خانم ها می خواهند عفاف و حجاب را به فرزند خود آموزش بدهند، به چهار عامل گفته شده توجه کنند.

وقتی فضای ارتباطی خانواده طوریست که حجاب و عفاف رعایت می شود، کودک در این فضا آن طور که ما زندگی می کنیم تربیت می شوند. پس اگر بخواهیم به حجاب اهمیت بدهیم باید به دوران کودکی توجه کنیم چون نوزاد از بدو تولد قدرت ضبط کردن دارد.

پس از خانواده، مجامع و فضاهایی دیگری مثل مجالس محرم، مسجد و دیگرفضاهای معنوی باعث تقویت این آموزه ها در کودک می شود. سپس کودک وارد اجتماع می شود و ما در سنین پایین تر فضاهای ارتباطی و انتخاب دوستان فرزندانمان را می توانیم کنترل کنیم چون در کودکی با دوستان او که در نزدیکان، فامیل و همسایه ها هستند ارتباط و رفت و آمد داریم. اما بعد از اینکه سن بچه بالاتر رفت کنترل دوستان و روابط سخت تر می شود. از طرفی قبل از رسیدن به جوانی ما باید کودک را با یک فهم و ارزش گذاری صحیح نسبت به عفاف و حجاب آشنا کنیم.

سرهنگ جواد درستکار ، دانشجوی دکترای روانشناسی- اصفهان


انتهاي خبر // پایگاه خبری پلیس ایران

مشاهده خبر ارسال شده بعد



فهرست اخبار مرتبط


نظر شما درباره اين خبر

 


  • آخرین اخبار
  • پربیننده ترین
  • اخبار گوناگون