نمایش جزئیات خبر / زمان مخابره خبر :1397/10/17      15:5:0    تعداد بازديد كنندگان خبر:192


نسخه چاپی
اینستاگرام؛ موضوع ناآشنای زندگی امروز
گروه اجتماعی - دیدار دوستان و بستگان که در مناطق دور از شما زندگی می کنند همواره امکان ندارد. ابزارهای ارتباطی مختلفی در این زمینه وجود دارد همچون نامه، تلگرام، تلفن که به ما کمک می کند تا پیام های نوشتاری یا گفتاری را برای افرادی که در فواصل دور دست از ما زندگی می کنند ارسال کنیم.
 

همه ما تلویزیون می بینیم، مجله و روزنامه می خوانیم و فیلم تماشا می کنیم. اینها همه ابزارهای مختلفی برای ارتباطات است که بشر دنبال می کند. جدای از اینکه انسان به مایحتاج فیزیکی همچون غذا، مسکن و پناهگاه برای زندگی نیازدارد، به یک ابزار مهم دیگر نیز برای زندگی نیازمند است و آن "ارتباط" است. امروزه، در تمدن حاضر، این نیاز به عنوان یک ضرورت برای ادامه حیات تلقی می شود.

رسانه جمعی به‌ عنوان یک ابزار فناوری برای ارسال اطلاعات، عقاید، نظرات و ... از طریق ابزار ارتباط جمعی برای قشر عظیمی از مخاطبان تعریف می‌شود. از یک جهت لغات، عبارات و تصاویر به‌ عنوان رسانه تعریف می شود که از طریق آن احساسات، منتقل می‌شود اما این موضوع بسیار محدود است. در این بین ابزار واسطی نیز وجود دارد که به‌عنوان مداخله‌گر نقش ایفا می‌کند.

یکی از ابزارهای رسانه در دنیای کنونی فضای مجازی یا اینترنت است؛ واژه "فضای سایبر" را نخستین بار "ویلیام گیبسون"، نویسنده داستان علمی تخیلی در کتاب "نورومنسر" در سال ۱۹۸۴ به کار برده است. فضای سایبر در معنا، به مجموعه‌هایی از ارتباطات درونی انسان‌ها از طریق کامپیوتر و وسایل مخابراتی بدون در نظر گرفتن جغرافیای فیزیکی گفته می شود.

 گسترش استفاده از اینترنت و فضای مجازی در تعاملات روزمره منجر به ایجاد تغییر در زندگی روزمره افراد به ویژه قشر جوان شده است. جاذبه های این فضا منجر شده افراد ساعات زیادی از روز خود را در این فضا گذرانده و تعاملات در این فضا را جایگزین تعاملات با اعضای خانواده و همسالان خود کنند. این موضوع صدمات جبران ناپذیری را به رشد اجتماعی افراد وارد کرده و ساختار زندگی اجتماعی آنان را تغییر داده است. هرچند دنیای مجازی امروز دارای فرصت‌ها و قوت‌های بالقوه فراوانی نیز می باشد که با مدیریت وکنترل دقیق می تواند زمینه رشد و توسعه تمامی جوانب جامعه اعم از اجتماعی، سیاسی، فرهنگی، اقتصادی و... را فراهم کند.

بحران هویت و اختلال در شکل گیری شخصیت؛ یکی از آسیب‌های مهم و تاثیرگذار فضای مجازی به حساب می آید. عناصر سه گانه هویت، یعنی: شخص، فرهنگ و جامعه، هر یک در تکوین شخصیت فرد نقش مهمى را ایفا مى‌کنند. هویت شخصى، ویژگى بى‌همتاى فرد را تشکیل مى‌دهد. هویت اجتماعى در پیوند با گروه‌ها و اجتماعات مختلف قرار گرفته و شکل‌گیری آن، متأثر از ایشان است. و در نهایت، هویت فرهنگی، برگرفته از باورهایی است که در عمق وجود فرد به واسطه تعامل او با محیط پیرامون و آموزه‌های آن، از بدو تولد تا کهنسالی جای گرفته است. از آن جا که فضای سایبری، صحنه ای فرهنگى و اجتماعى است که فرد خود را در موقعیت‌هاى متنوع، نقش‌ها و سبک‌هاى زندگى قرار مى دهد، خود زمینه ای است برای آسیب پذیری شخصیت کاربر که در نتیجه، موجب چند شخصیتی شدن کاربر خواهد شد. در فضای سایبر بیش از آن که هویت ظاهری فرد مطرح شود، درون مایه‌های افراد بروز می‌کند. هر کس در صدد بیان اندیشه‌ها و علاقه مندی‌های خویش است. مطرح نشدن هویت شخصی و مشخصات فردی در اینترنت موجب تقویت شخصیت‌های چندگانه و رشد و استحکام آن می شود. جوانان در این محیط از آسیب پذیری بیشتری برخوردارند و به ویژه در دورانی که هویت آنان شکل می‌گیرد، این خطر پر رنگ تر می‌شود.

یکی از بزرگترین و تاثیرگذارترین محیط های تبادل اطلاعات در دنیای مجازی، محیط اینستاگرام است. نسخه اولیه اینستاگرام برای نخستین بار در سال 2010 راه اندازی شد و در فروشگاه اپل فعالیتش را آغاز کرد. در معرفی اینستاگرام در فروشگاه اپلیکیشن اپل چنین نوشته شده بود: "برای سرعت بخشیدن، ساده و زیبا شدن عکس‌های موبایلی." پس از گذشت مدت کوتاهی از عرضه نسخه اولیه اینستاگرام این نرم افزار جای خودش در گوشی های هوشمند پیدا کرد و بسیار محبوب شد. رشد سرسام آور کاربران اینستاگرام به گونه ای بود که در عرض دو سال حدود 100میلیون عضو پیدا کرد و این رقم در سال 2014 به 300 میلیون نفر رسید. از سال 2014روند رشد اینستاگرام صعودی تر شد و در حال حاضر بر طبق بعضی از آمارها این شبکه ی اجتماعی نزدیک به 1 میلیارد کاربر دارد. این شبکه اجتماعی که بر پایه به اشتراک گذاشتن عکس و فیلم بنا شده است، با ایجاد جذابیت بیشتر برای کاربران، تاثیرات زیادی نیز بر آن ها می گذارد. برای مثال دیدن مداوم عکس و فیلم از مدل ها، بازیگران، افراد سرشناس و حتی افراد معمولی که عکس و فیلم هایشان را در ایده آل ترین حالت ممکن و تنها برای نمایش دادن به اشتراک می گذارند، باعث شده است تا بیشتر کاربران اینستاگرام از زندگی، بدن و شرایط ظاهری خود ناراضی باشند.

نکته مهمی که کاربران اینستاگرام از آن غافلند، این است که بخش عمده عکس و فیلم هایی که در این شبکه اجتماعی به اشتراک گذاشته می شود تنها یک «نمایش اغراق آمیز» است! مسلما هیچ کس از بخش های غم انگیز و ناخوشایند زندگی خود عکس و فیلم نمی گیرد.

بخش قابل توجهی از کاربران برتر اینستاگرام را سلبریتی ها و صفحات سرگرمی تشکیل می دهند. توزیع کاربران برتر اینستاگرام در ایران براساس تحلیل داده‌ شرکت پایشگر به  این شکل بوده است: بر طبق این آمارها 35 درصد از کل این صفحات از ابزار تبلیغات استفاده می کنند و در کنار محتوای اصلی خود تبلیغات فراوانی را منتشر می کنند. صفحات سرگرمی مانند صفحاتی که شامل تصاویر مد و زیبایی فعالیت بسیار زیادی در حوزه ی تبلیغات دارند. نزدیک به 47 درصد محتوای صفحات سرگرمی و 76 درصد صفحات مد و زیبایی را مطالب تبلیغاتی تشکیل می دهند. علاوه بر این، آمارها نشان می دهند سهم دنبال کنندگان صفحات مشاهیر به مراتب بیشتر از تعداد صفحات آنها در بین پیج های مطرح اینستاگرام است. به همان نسبت سهم دنبال کنندگان(فالوور) صفحات سرگرمی نسبت به تعدادشان در صفحات برتر این نرم افزار کمتر است. دسته مدل‌ها هم که رتبه ششم تعداد صفحات برتر در اینستاگرام را دارند در جدول دنبال کننده ها ارتقاء یافته اند و دارای رتبه چهارم هستند. این موضوع نشان می دهد که مخاطب سلبریتی‌ها به مراتب بیشتر از صفحات سرگرمی و تبلیغاتی است. مدل‌ها نیز نسبت به سهم تعداد صفحاتشان تأثیرگذاری بیشتری دارند.

 امروزه، افرادی که در محیط اینستاگرام‌ فعالیت می کنند متوسط روزانه چیزی حدود بیش از90میلیون عکس و فیلم بارگذاری می‌کنند و از نظر سنی نیز اکثریت کمتر از چهل سال دارند. بنابر اظهارات یک فعال فرهنگی به نام دنیل پنی، اینستاگرام شبکه اجتماعی بورژواهاست و البته آنهایی که ادایشان را در می‌آورند. بنابراین جای تعجب نیست که مدها و سبک‌های زندگی توسط این کاربران جوان‌ پولدار و به عبارتی بهتر «ذائقه‌سازان» و «ذی‌نفوذان» ساخته می‌شوند و به مخاطبان تشنه که هر روز ساعت‌ها صرف دیدن و جذب محتوای بصری می‌کنند، می‌رسند. شاید در وهله نخست بگوییم در اینستاگرام جز به اشتراک‌گذاری لحظه‌های ناب و خاص زندگی اتفاق خاص دیگری که نمی‌افتد و نباید سخت گرفت. اما نکته دقیقاً همین جاست که لحظه‌هایی که در اینستاگرام ثبت می‌شوند لحظه‌های لزوماً واقعی یا برش‌هایی از داستان روزمره ما نیستند و نکته قابل تأمل آن است که ما برای اینکه خوراک مناسبی برای استوری‌ها و پست‌هایمان داشته باشیم، لحظات اینستاپسند خلق می‌کنیم. به‌عبارتی گاهی تصاویر اینستاگرامی ما، بخشی از زندگی نیست بلکه زندگی واقعی ما بخشی از زندگی مجازی ما در اینستاگرام است.

 محتوای اینستا پسند در کنار هم نماینده یک جهان‌بینی نوظهورند که در آن فتوژنیک بودن غذا به جای خوشمزه بودن می‌نشیند، عکس‌خور بودن کافه به کیفیت آن و حتی این وسواس اینستا پسند بودن به انتخاب دوست‌ها و به‌طور کلی به‌ روابط اجتماعی هم کشیده شده است و همان‌طور که "آلن دوباتن"، فیلسوف معاصر می‌گوید، براساس منطق اینستاگرام، "وقت گذرانی با دوست چاق دوران دبیرستان" یک اشتباه گذشت‌ناپذیر است به جایش باید آدم‌های اینستاپسند را پیدا کنی. این موضوع ساده‌ای نیست؛ چراکه به این ترتیب، اینستاگرام آدم‌های اطراف ما را هم در حد یک عنصر(object) اینستاگرام پسند تقلیل می‌دهد.

ما دوست داریم با دوستان با کلاس و شیک مان که اتفاقاً اهل خرید و کافه نشینی‌ هستند بیشتر بپلکیم. حتی اگر آنقدرهم با آنها رابطه‌های عمیقی نداشته باشیم.

این تنها بخشی از واقعیت اینستاگرام محبوب ماست؛ جایی که هم دوستش داریم و هم از آن و فرهنگ مسلطش می‌ترسیم، جایی که می‌شناسیمش و هم زمان کاملاً با آداب و سنت‌هایش - که سلبریتی‌های اینستاگرامی خوب آنها را بلدند - بیگانه‌ایم...

 

 تهیه و تنظیم: سرهنگ محمد شریفی؛ عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم انتظامی ومطالعات اجتماعی


انتهاي خبر // پایگاه خبری پلیس ایران

مشاهده خبر ارسال شده بعد



فهرست اخبار مرتبط


نظر شما درباره اين خبر

 


  • آخرین اخبار
  • پربیننده ترین
  • اخبار گوناگون