نمایش جزئیات خبر / زمان مخابره خبر :1397/10/22      15:44:0    تعداد بازديد كنندگان خبر:120


نسخه چاپی
چگونه به فرزندانمان خودمراقبتي را بياموزيم
گروه اجتماعي - غريبه در نظر كودك كيست؟ آيا كسي كه يك يا چندبار به دلايلي در حضور كودكانمان با ما هم صحبت شده يا به خانه ما آمده غريبه محسوب مي‌شود؟
 

 

شما جزء كدام دسته از والدين هستيد؟ آيا جزء والديني هستيد كه حمايت خود را از كودكانتان در قالب تذكراتي اين چنيني ابراز مي‌كنيد: هيچ وقت با غريبه‌ها حرف نزن، هيچ وقت با كسي كه نمي شناسي جايي نرو و هيچ وقت از غريبه‌ها چيزي نگير ...

اكثر والدين براي محافظت از فرزندان دلبندشان اين قبيل جملات را هر روز براي آنها يادآور مي‌شوند، اما نكته اين است كه آيا تذكر دادن مكرر اين موارد كودكانمان را از خطر آسيب احتمالي افراد غريبه در امان مي دارد؟

نكته اول: غريبه در نظر كودك كيست؟ آيا كسي كه يك يا چندبار به دلايلي در حضور كودكانمان با ما هم صحبت شده يا به خانه ما آمده غريبه محسوب مي‌شود؟

كودك نمي‌تواند تشخيص دهد كه فرد يا افرادي كه 2 تا 3 هفته به صورت مداوم يا مقطعي براي نصب كابينت يا موضوع ديگري وارد حريم خانه ما مي‌شوند، مي‌توانند غريبه آسيب‌رسان باشد، مخصوصا كه گه‌گاهي به او مي گوييم براي اين افراد آب يا نوشيدني ببر.

وقتي هر بار با فرزندمان براي خريد به مغازه سرمحل مي‌رويم و گاهي همدردي كرده و مي‌خنديم و حتي ممكن است چند باري هم كودكانمان را براي خريد به هم‌آنجا بفرستيم، آيا اين فرد به نظر كودك ما غريبه است؟ به واسطه تعامل اجتماعي والدين با ديگران، كودك در تميز دادن افراد غريبه دچار مشكل مي‌شود.

طبق نظريه روانشناختي كودك، انسان از سن 12 سالگي مي‌تواند به صورت منطقي در حوادث احتمالي و غير ممكن فكر كند پس نمي‌توان توقع داشت كه كودك خردسال ما معنا كلمه (غريبه) را بر اساس تعريفي كه زاييده ذهن ماست بدرستي درك كند.

محيط پيرامون ما بر رفتار افراد خصوصا كودكان تاثيرگذار است، نشانه‌ها و اطلاعات موجود در محيط مثل رنگ، چيدمان، ميزان دما و نور محيط، تجربه كودك نسبت به محيط و ساير عوامل و جذابيت‌هاي محيطي بر فرآيند ذهني كودك تاثير مي‌گذارند و به رفتار و تصميم وي در محيط جهت مي‌دهند.

محيط‌هايي با مشخصات و نشانه‌هاي مشابه كه كودك مكرر در آنها حضور داشته و حس امنيت و اعتماد در آنها تجربه كرده مي‌تواند بستري مناسب براي فريفته شدن از طرف افراد آسيب‌رسان باشد، زمين‌هاي بازي، مجتمع‌هاي مسكوني از نمونه‌هايي از اينگونه فضاها هستند.

راهكار

توجه داشته باشيد اينكه به كودك بگوييم (با غريبه نرو يا با غريبه حرف نزن) بيشتر كودك را در مواجهه با افراد آسيب‌رسان گيج مي‌كند، همچنين نمي‌توان گروهي از افراد غريبه در ذهن كودك ايجاد كرد و همواره در مواجهه با هر فردي او را به آن دسته منتقل كرد.

دائما تذكر دادن اينكه، افرادي كه الان ملاقات كرديم غريبه‌اند، چه بسياري از افراد آشنا و فاميل ما هستند يا در همسايگي زندگي مي‌كنند كه مي‌توانند از هر غريبه‌اي آسيب‌رسان‌تر باشند امكان ارتباطش با افراد ديگر و فريب خوردنش بيشتر مي‌شود.

لطفا به اين نكات توجه كنيد

توصيه مي‌شود با كودكانتان رابطه‌اي دوستانه و صميمي برقرار كنيم تا او بتواند بدون هيچ ترسي ما را در جريان همه مسائل قرار دهد، داشتن روابط صميمانه توام با احترام به پدر و مادر يكي از عواملي است كه اين اطمينان را در كودك ايجاد مي‌كند كه آنها همواره حامي هستند و به آنها اعتماد كند.

احساسات كودكانمان را نسبت به افراد و مكان‌ها جدي بگيريم، وقتي كودك احساسش را نسبت به افراد ديگر ابراز مي‌كند، به وقت و بدون پيش‌داوري به ابراز كلامي و غير كلامي احساسش حساس باشيم، به عنوان مثال، كودك ممكن است احساس خود را با بيان اينكه من دوست ندارم به خانه همسايه بروم يا عمو و خاله فلاني را دوست ندارم ابراز کند. يا از حضور فردي احساس ترس و اضطراب داشته باشد و يا تغييراتي در حالت چهره‌اش ايجاد شود نبايد ناديده گرفت.

به تغييرات رفتاري كودكمان دقت كنيم و از او دعوت كنيم درباره احساسش برايمان حرف بزند، برخي از ما بلافاصله احساس كودك را نفي مي‌كنيم و در واكنش به كودكمان كه مي‌گويد (فلان عمو را دوست ندارم) بلافاصله مي‌گوييم عمو فلاني مهربان است او تو را دوست دارد يا يادت هست برايت بستني خريد؟ يا دوست ندارد به خانه همسايه برود مي‌گوييم: امروز برو تا دفعه بعد يك فكر ديگري مي‌كنم. برايش وقت بگذاريد و با مهرباني از او بخواهيد راجع به احساساتش صحبت كند به عنوان مثال،دوست داري در موردش حرف بزنيم، عموي فلاني باعث رنجش تو شده؟ زماني كه در منزل همسايه هستي چطور وقت مي گذراني؟

توجه داشته باشيد كه لزوما احساسات منفي كودكمان به دليل مورد آزار و اذيت قرار گرفتن نيست، گاهي يك دلخوري كودكانه است كه مي‌تواند به اين خاطر باشد كه كودك همسايه با او بازي نكرده، يا وقتي شعر خوانده عموي فلاني دست نزده است، به كودكانمان مفهوم حريم خصوصي را آموزش دهيم. او بايد كم كم آموخته شود كه ديگران حق ندارند سوالات شخصي ( مثلا در مورد شغل پدر، آدرس سكونت و... از او بپرسند مگر در حضور پدر و مادر، او فقط مي‎تواند اسمش را به ديگران بگوييد.

نكته

يادمان نرود كه هرگز كودكانمان را مجبور نكنيم كه برخلاف ميلشان با كسي بازي كنند يا اسباب بازي‌هايشان را به وي بدهند با اين كار به او مي‌آموزيم كه برايش ارزش قائل هستيم، پس وقتي در محيطي مانند پارك هستيم كافي است به او بگوييم عزيزم سعي كن از من زياد دور نشوي، من تمام مدت اينجا هستم تا بتوانم ببينمت. اگر خواستي جاي بروي قبلش به من بگو كه من نگران نشوم، هرچند انجام دادن مورد فوق نبايد خللي در مراقبت بصري ما از كودك ايجاد كند. زيرا كودك در دفعات اول ممكن است مجذوب چيزي يا كسي شود و فراموش كند به شما اطلاع دهد او به مرور مي‌آموزد كه اين كار را انجام دهد.

نكته پاياني

شيوه رفتار و گفتار والدين با كودك نقش اساسي در محافظت او در محيط هاي گوناگون دارد.

تهیه و تنظیم: سعيده حكيمي؛ مشاور و مددكار رشت


انتهاي خبر // پایگاه خبری پلیس ایران

مشاهده خبر ارسال شده بعد



فهرست اخبار مرتبط


نظر شما درباره اين خبر

 


  • آخرین اخبار
  • پربیننده ترین
  • اخبار گوناگون