نمایش جزئیات خبر / زمان مخابره خبر :1397/10/25      9:52:0    تعداد بازديد كنندگان خبر:151


نسخه چاپی
مهارت گوش دادن
گروه استان ها- یزد- گوش دادن مهارت مهمی برای ارتباط موثر با اطرافیانمان است.

وقتی این مهارت را نداشته باشیم به احتمال زیاد در سایر مهارت های زندگی نیز با مشکل مواجه می شویم. غالباً مواردی وجود دارد که اجازه نمی دهد ما فعالانه و به طور مفید گوش دهیم. در اینجا به برخی از این موانع و روش هایی که می تواند در کسب این مهارت به ما کمک کند می پردازیم:

موانع گوش دادن

ذهن‌خوانی: وقتی نسبت به آنچه همسرتان می‌گوید، بی‌‌توجه یا بی‌‌‌اعتماد هستید و در این حال سعی می‌کنید معنای واقعی حرف او را بفهمید، در واقع در حال ذهن‌خوانی هستید.

مرور ذهنی: در ایجا به قدری به مرور ذهنی چیزی که بعدا می‌خواهید بگویید، مشغول می‌شوید که هرگز واقعا آنچه را که همسرتان می‌گوید، نمی‌شنوید.

گوش دادن انتخابی: گوش دادن انتخابی به این معنی است که شما به برخی از چیزها گوش می‌کنید و به برخی دیگر گوش نمی‌دهید.

قضاوت کردن: قضاوت کردن به این معنی است که شما گوش کردن به همسرتان را به دلیل قضاوت منفی متوقف می‌کنید، یا فقط برای سرزنش کردن و زدن برچسب منفی به همسرتان، گوش می‌کنید.

خیال‌پردازی: هر کسی ممکن است دچار حواس‌پرتی شود. وقتی برای سالیان طولانی با کسی زندگی می‌کنید، ممکن است به راحتی گوش دادن به او را متوقف کنید و درگیر خیال‌پردازی‌هایتان شوید.

نصیحت کردن: همسرتان به سختی می‌تواند یک جمله‌ی کامل بگوید، چون خیلی زود شروع به نصیحت کردن می‌کنید.

یکی به دو کردن: شما فقط برای مخالفت کردن، جروبحث کردن و مباحثه کردن گوش می‌کنید؛ بنابراین موضعی را اتخاذ کرده و بدون توجه به این که همسرتان چه می‌گوید، از آن دفاع می‌کنید.

حق به جانب بودن: این مانع، شما را از گوش دادن به هر چیزی که به هر چیزی که حاکی از آن است که شما صد در صد کامل نیستید، باز می‌دارد.

منحرف کردن بحث: هر وقت صحبت راجع به شخص شما ا تهدید کننده باشد، خیلی زود موضوع را عوض کرده یا آن را به شوخی می‌‌گیرید.

تسلی دادن: در این حالت خیلی زود با گفته‌های همسرتان موافقت می‌کنید.

کسب مهارت گوش دادن

گوش دادن فعال: این که دهانتان را ببندید و گوش‌هایتان را باز کنید، برای گوش دادن کافی نیست. مغزتان نیز باید فعالانه درگیر گوش دادن شود. ارتباط، یک فرآیند دو طرفه و مشارکتی است، حتی زمانی که به ظاهر فقط یک نفر گوینده مطلق است. برای گوش دادن فعال شما باید حرف‌های مقابل را بازگویی و روشن‌سازی و سپس بازخورد دهید.

بازگویی کردن: هر وقت همسرتان چیز مهمی به شما می‌گوید، باید با کلمات خودتان آنچه را که فکر می‌کنید همسرتان گفت، دوباره بیان کنید. شما می‌توانید بازگویی خود را با مقدمه‌ای مانند «آنچه من از حرف‌های شما می‌فهم این است که... به عبارت دیگر.. پس شما احساس می‌کنید که...».

روشن‌سازی: بازگویی صحبت‌های فرد معمولا منجر به روشن‌سازی می‌شود. شما به همسرتان می‌گویید که به چه چیزی فکر می‌کنید، بعد متوجه می‌شوید که اشتباه می‌کردید و برای روشن‌سازی موضوع شروع به پرسیدن سوالاتی می‌کنید. هنگام طرح سوال باید به یاد داشته باشید که قصد شما فهمیدن، لذت بردن، یادگرفتن یا کمک کردن است. قصدتان نباید بازپرسی، تحمل دیدگاه خود، تحقیرکردن،یادست انداختن همسرتان به هر شیوه ای باشد.

بازخورد: بازخورد معمولا بعد از ان که حرف های همسرتان را بازگو کردید و سوالاتی برای روشن سازی برداشت خود پرسیدید، ارائه می شود. سپس واکنش های خود را بازخورد می دهید. به آرامی و بدون قضاوت، افکار، احساسات نظرات و خواسته های خود را بیان کنید. بدون درگیر شدن در موانع گوش دادن مانند یکی به دو کردن و نصیحت کردن، تجربه درونی خود از گفته همسرتان را با او در میان بگذارید. ارائه بازخورد سه نتیجه دارد: اول، فرصت دیگری را فراهم می‌کند تا برداشت خود را با همسرتان در میان گذاشته و آن را ارزیابی کنید، در نتیجه، او می ­تواند هرگونه بدفهمی و برداشت غلط را اصلاح نماید. دوم، ارائه بازخورد اطلاعاتی درباره­ی درستی و تاثیر ارتباط همسرتان در اختیار او قرار می ­دهد. سوم، همسرتان متوجه دیدگاه تازه می ­شود. بازخورد خوب باید فوری، صادقانه و حمایت کننده باشد.

منبع: مهارت‌های زندگی زناشویی

مرکز مشاوره آرامش پلیس یزد


انتهاي خبر // پایگاه خبری پلیس ایران

مشاهده خبر ارسال شده بعد



فهرست اخبار مرتبط


نظر شما درباره اين خبر

 


  • آخرین اخبار
  • پربیننده ترین
  • اخبار گوناگون