نمایش جزئیات خبر / زمان مخابره خبر :1397/10/26      18:56:0    تعداد بازديد كنندگان خبر:218


نسخه چاپی
آیا با فرزندتان دوست هستید؟
گروه اجتماعی- بسیاری از پدر و مادرها از اینکه فرزندانشان حرف آنها را گوش نمی کنند گله دارند...


 

اگر از هرکدام از والدین بپرسید و صادقانه بخواهند جواب دهند، اکثر قریب به اتفاق با این جمله همنوا هستند که «ما فرزندانمان رادوست داریم» اما سوال اینجاست چرا وقتی فرزندمان را دوست داریم بعضی وقت ها درک کارها و تقاضاهای او برایمان سخت است؟

بارها پیش آمده در میان سخنرانی و آموزش همگانی، با موضوع مهارت های زندگی برای والدین، افرادی هستند که این سوال را مطرح می کنند؛ «چرا فرزندم حرف من را گوش نمی کند؟»، با اینکه خیرش را می خواهم وبه صلاحش می گویم، باورکنید خیلی دوستش دارم و...

از مادران حاضر در جلسه می پرسم دوست داشتن یعنی چه؟

مادری پاسخ داد: هرچه بخواهد برایش فراهم می کنم، نمی گذارم به غیر از درس خواندن کار دیگری انجام دهد، حتی ظرف شستن و یا خانه تمیز کردن، همه کارهایش را خودم انجام می دهم، حتی چند وقت پیش که یک خرس عروسکی بزرگ می خواست به پدرش گفتم قرار است برایش تهیه کنیم و فکر می کنم این یعنی همان دوست داشتن است.

مادر دیگر که خوب صحبت ها را گوش می داد گفت: من هم فرزندم را دوست دارم اما به فکر آینده اش هستم برایش دارم از الان پول جمع می کنم، فکر نکنید ثروتمندیم؛ خیر، اما هرچه در زندگی می ماند به حساب پس اندازش واریز می کنم.

مادر دیگر حرف بهتری می زند و می گوید: من هم طور دیگری فکر آینده فرزندم هستم و در کلاس های زبان و تکواندو ثبت نامش کردم و امیدوارم پشتکار به خرج دهد و در آینده موفق شود.

کم کم همهمه ها بالا می گیرد و قبل از اینکه نظم جلسه به هم بریزد. سخنران رشته کلام را بدست می گیرد و بدین صورت آغاز سخن می کند:

همه ما فکر می کنیم دوست داشتن برای متقاعد کردن فرزند جهت رسیدن به هنجارها و یا عمل به خوب ها و دوری از بدی و زشتی ها کفایت می کند، یا ساده تر اینکه بیشتر والدین به این باور اعتقاد دارند که دوست داشتن و دوست بودن یکی است، در صورتی که واقعیت این نیست ممکن است فردی فرزند خود را خیلی زیاد دوست دارد ولی دوستش نباشد.

فراهم آوردن وسایل مورد طلب و یا فضای مورد دلخواه برای فرزند از روی دوست داشتن، اصلا به معنی دوست بودن نیست و حتی ممکن است فرزند بعدها این را از وظایف اصلی پدر و مادر بداند و در شرح وظایف پدر و مادر بیشتر از این موردی به ذهنش نسپارد، که اکثر پدر و مادرهای دلسوز از روی دوست داشتن زیاد با فرزندان خود به این صورت رفتار می‌کنند و فکر می‌کنند دوست فرزندانشان نیز هستند.

همه خوب می دانیم تاثیر یک دوست بر فرد خیلی بیشتر از خانواده است و یا به راحتی بگویم بیشتر از هر شخص دیگر است، پس لازم است علاوه براینکه فرزندانمان را دوست داریم با کمی همت و دقت و حوصله با فرزندانمان دوست باشیم.

دوست بودن های والدین با فرزندان، کمی با سایر دوستی ها فرق دارد، سایر دوستی ها شاید احساس مسئولیت و یا نقطه هدفی را مشخص نکرده باشد اما دوستی والدین با فرزندانشان توام با احساس مسئولیت و رسیدن به نقطه مطلوب هدف است.

دوست بودن با فرزند، یعنی اینکه با حوصله کافی اقداماتی انجام دهی که فرزند در آن شرایط بهترین احساس خوب را داشته باشد و تو در آن لحظه کنارش باشی و بداند که باعث بوجود آمدن آن فضای دلخواه شخص پدر و مادر است برای مثال، صرف یک عصرانه در کنار خانواده در محیط یک پارک آرام و نزدیک منزل، با خانواده در سینما یک فیلم آموزنده و مفید تماشا کردن، با خانواده به کوه رفتن، با خانواده در پارک قدم زدن و از خاطرات کودکی و لحظات شیرین زندگی با احساس عمیق گفتن، با خانواده بازی های دسته جمعی در محیط های مناسب انجام دادن مانند توپ بازی و... این فضاها می تواند بهترین های یک فرد باشد و موجب پیوند روابط دوستی بین فرزند و والدین می شود.

دوست خوب به روحیات دوستش آشنا هست؛ اگر با وجود یک والدین خوب و دوست با فرزند، بازهم فرزند ابراز تمایل به داشتن یک خرس عروسکی بزرگ کرد که خبر از یک نوع خلاء عاطفی دارد (اگر از طریق والدین ثبت تقاضا شود خلاء عاطفی پنهان است و اگر از طریق سایرین ثبت تقاضا شود خلاء عاطفی آشکار است) نباید به صراحت به فرزندمان بگوییم بزرگ شدی، یا اینکه نمی خرم، بلکه باید برایش وقت گذاشت و با او رفت و آن عروسک مورد علاقه اش را دید و حسن انتخابش را تحسین کرد و به او بگوییم که چون دوستش داریم می خواهیم بقیه مغازه های عروسک فروشی را هم ببنیم و سپس راهی بازارهای گوناگون نزدیک و اگر میسر بود بعضا دور شد و در این مسیر حرف های آموزنده به فرزندمان بزنیم و او را از برخی از واقعیت های جامعه که متناسب با سن وی است، آشنا کنیم.

فرزندان، مسئولیت پذیر آینده روشن تری دارند، توصیه می کنم حتما فرزندانتان را از همان دوران کودکی و در محیط خانواده مسئولیت پذیر کنید و بهترین راه نیز مشارکت دادن فرزندتان در کارهای گروهی است. در این اقدام ابتدا باید به ظرفیت های مسئولیت پذیری فرزندتان دقت کنید، اگر سن 3 سال دارد، می توانید برای جابجایی چیزهای سبک و یا آوردن آنها به سمت شما از آنها استمداد مشارکت طلبید، برای مثال، آوردن گوشی همراه که در دسترس باشد، آوردن کنترل تلویزیون و یا هرچیز که امکان جابجایی برای فرزندتان وجود داشته باشد. اما در سنین نوجوانی و جوانی شرایط طور دیگری می شود این موارد باید جای خود را به ظرف شستن نوبتی، جارو زدن خانه در نوبت خاص، مساعدت در امر خانه تکانی های عید یا مناسبت ها، به این صورت که نظافت قسمت خاصی از منزل را به عهده وی بگذاریم، تقسیم خریدهای بیرون از منزل متناسب با سن فرزندمان و...

اگر می خواهید فرزندتان در انجام کارهای خوب پیش دستی نماید و زبانزد باشد حتما وقتی کارهای خوب وی را دیدید همیشه، وی را تشویق کنید، حتی لسانی. فرزندتان نسبت به انجام آن کارها احساس بهتری پیدا می کند و همیشه پیش قدم است به شرطی که خودتان را مستثنی از انجام آن کار خوب ندانید و اینکه خلاف آن کار را انجام ندهید. هوشیار باشید که فرزندانتان در خصوص عدم صداقت والدین بسیار هوشیارتر هستند و صداقت رفتار با فرزندانتان را سرلوحه اقدامات خود قرار دهید.

در بند آخر دوستی با فرزند، توصیه می کنم اگر می خواهید فرزندتان همیشه و در همه حال موفق باشد او را بایک دوست بالاتر و قدرتمند یعنی "خدا" آشنا کنید... علاوه براینکه خودتان نماز می‌خوانید و در این خصوص بیشترین اهمیت را برای نماز قائل هستید وی را نیز تشویق به نماز خواندن کنید اینکار باعث خواهد شد علاوه بر فوائد معنوی که شامل حال فرد و خانواده اش می‌شود؛ نظم و ترتیب، قدرت سپاسگزاری، احترام گذاشتن، نحوه تقاضا داشتن از یک فرد بالاتر، سلامتی بدن، تنظیم گردش خوب، ریکاوری ذهن و خیلی بیشتر را برای فرد به ارمغان بیاورد.

توصیه مهم دیگر این است که والدین تحت هیچ شرایطی اختلافات احتمالی کوچک یا بزرگ خود را در حضور فرزندانشان بازگو و یا مورد انتقاد قرار ندهند و صد البته که اگر به جای اختلافات، زوج به نقاط مشترک یکدیگر بپردازند و دائم در حال بازگو کردن این موارد باشند زندگی شیرینی خود را دوچندان خواهد کرد. فلذا نقش آموزه های اصیل دینی را در کانون گرم خانواده خیلی موثر بدانید.

این توصیه ها به والدین کمک می کند علاوه بردوست داشتن فرزندانشان با آنها دوست نیز باشند.

 

تهیه و تنظیم: ستواندوم محمدباقر اسماعیلی؛ سرپرست معاونت اجتماعی فرماندهی انتظامی شهرستان قرچک


انتهاي خبر // پایگاه خبری پلیس ایران

مشاهده خبر ارسال شده بعد



فهرست اخبار مرتبط


نظر شما درباره اين خبر

 


  • آخرین اخبار
  • پربیننده ترین
  • اخبار گوناگون