نمایش جزئیات خبر / زمان مخابره خبر :1397/11/17      16:27:0    تعداد بازديد كنندگان خبر:282


نسخه چاپی
حجاب و عفاف فاطمه زهرا(س)؛ درس بزرگ زندگی برای زنان مسلمان
گروه اجتماعی – ضرورت پوشش براي بانوان به خاطر هندسه جسمي و ساختمان روحي زنان و جاذبه گفتار و رفتار فردي و اجتماعي آنها نكته‏ اي برجسته در باورهاي دخت آفتاب نسبت به زنان است.

زهراي مرضيه(س) بانويي سرشار از بينش و بصيرت بود كه در زمان جاهليتِ تيره و تار، «كوثر» زنان و مردان آفرينش نام يافت و با سيره و سخن خود «فرهنگ برهنگي» و «برهنگي فرهنگيِ» ديروز و امروز را به خوبي مورد توجه قرار داد؛ الگويي ماندگار از شخصيت عظيم خويش به يادگار گذاشت و جلوه‏ هاي ارزشي و ضد ارزشي زنان را براي هميشه ايام ترسيم كرد.

فاطمه(س)، معتقد بود آن هنگام كه زن در خانه مي‏ ماند از همه حالات به پروردگارش نزديكتر است. او همانند پدر عزيز خود، «دختران را بهترين فرزندان پدران و مادران»مي‏ دانست و افزون بر آن «ميمنت و خوش‏ قدمي زن را صاحب دختر شدن در اولين گام مادري»معرفي مي‏ كرد. بانوان را انسان هاي پرلطافت، گرم، با الفت، پاكيزه و سرشار از بركت مي‏ ديد و آنان را برتر از گوهرهاي گران بها و دُرّهاي قيمتي نيازمند «شناخت روشن نسبت به ارزش خويشتن» و «روش هاي شايسته براي مصون ماندن از تيرهاي بلا و پرتگاه هاي خطر» مي‏ دانست تا در پي اين 2 ويژگي برجسته چون خود در عرصه‏ هاي مختلفِ فرهنگي، اجتماعي، سياسي، نظامي و اعتقادي حضور حركت‏ آفرين داشته باشند و هرگز فريب زر و زيور زندگي را نخورند.

از اين‏ رو «نگرش جامع در پوشش كامل» را ضرورت نخست مي‏ شمرد تا پيش از «حجاب»، «عفاف» بانوان از بلنداي عشق و انديشه آنان لبريز شود و نمادهاي مختلف اين نگرش باطني در پوشش ظاهري آنها جلوه‏ گر شود. بدين گونه او خود محيط خانه و خانواده را صاحب اهميت و ارزشي بي‏كران مي‏ ديد و حضور زنان را در خانه ـ در غير زمان هاي ضروري و تأثيرگذار در عرصه‏ هاي گوناگون اجتماع موجب عبادت و تقرّب به پيشگاه خداوند بزرگ مي‏ دانست و مي‏ فرمود:
«اَدْني ما تكونُ مِنْ رَبّها ان تَلْزَمْ قَعْرَ بَيْتِها؛آن هنگام كه زن در خانه مي‏ ماند، از همه حالات به پروردگارش نزديكتر است.»و روزي كه رسول خدا(ص) بهترين چيز را براي بانوان سؤال كرد، دخت دلبند او، زهراي مرضيه پاسخ داد:«خيرٌ لهنَّ اَنْ لا يَرْينَ الرّجال و لا يَرونَهنَّ؛بهترين چيز براي زنان آن است كه نه آنان مردان بيگانه را ببينند و نه مردان بيگانه آن ها را بنگرند.»

در اين حال پيامبر(ص) او را در آغوش گرفت و اين آيه را تلاوت فرمود:«ذريّة بعضها من بعض؛ذريّه [برگزيده ابراهيم] كه بعضي از آنان از بعضي ديگر برترند.»

«ضرورت پوشش» براي بانوان به خاطر هندسه جسمي و ساختمان روحي زنان و جاذبه گفتار و رفتار فردي و اجتماعي آنها نكته‏ اي برجسته در باورهاي دخت آفتاب نسبت به زنان است، از اين‏ رو آن بانوي بزرگ دقت و حساسيت فراوان از خويش نشان مي‏ داد و شناختي بسيار روشن به جلوه‏ ها و جاذبه‏ هاي پيدا و ناپيداي زنان داشت.

روزي كه رسول خدا(ص) همچون بسياري از اوقات براي ديدار دخت دلبند خويش درِ خانه فاطمه(س) را كوبيد و فرمود: «السّلام عليكم، أدخل؟؛سلام بر شما، آيا داخل شوم؟چون صداي پاره تن خود زهرا(س) را شنيد كه: «عليك السّلام يا رسول‏اللّه‏! اُدخُل يا رسول‏اللّه‏؛سلام بر شما اي فرستاده الهي، داخل شويد اي پيامبر خدا!

پيامبر(ص) فرمود: اَدْخُلُ و مَنْ معي؟؛آيا داخل شوم با كسي كه همراه من است؟بي‏ درنگ زهراي عزيز(س) پاسخ داد: «يا رسول‏اللّه‏! ليس عَلَيَّ قناعٌ؛ يا رسول‏اللّه‏  اگر نامحرمي همراه شماست وارد نشويد كه  چادر بر سر ندارم.
لحظاتي بعد چادر بر سر كرد و با احترام شاياني رو به پدر نمود و عرض كرد: «اُدْخُلْ وَ منْ مَعكْ؛ داخل شويد با كسي كه همراه شماست.»

روزي ديگر برتر از اين دقت به لطافت و ظرافت زنان توجه فرمود و چون همراهي نابينا با پدر ديد كه قصد ورود به خانه دارد، اجازه زماني براي پوشاندن خويش خواست، رسول خدا(ص) پرسشي امتحان‏ گونه از دختر دلبند خود كرد و فرمود: دخترم! اين مرد نابيناست چرا خود را از او مي‏پوشاني؟
پاسخ داد: «اِنْ لم يَكُنْ يَراني فَاِنّي اراهُ و هو يَشُمُّ الرّيح؛ پدرجان! اگر او مرا نمي‏ بيند، من او را مي‏ نگرم و او بوي زن را استشمام مي‏ كند.»

در اين سخن درس‏ آموز پرهيز از نگاه هاي به دور از لذت و به ويژگي پنهان زنان كه در بسياري از زمان ها خود نسبت به آن آگاهي ندارند يعني بوي خاص آنان توجه شده است تا در امروز و هر روز جوامع تمامي الگوپذيران با نگاهي همه سو نگر به شخصيت زنان بنگرند، نه او را در خانه‏ اي حبس كنند و نه آنكه به دور از هر گونه كار لازم و شايسته و يا ضرورتي در كوچه و خيابان رها نمايند و بهانه‏ اي از سر بي‏ بهانه‏ اي مطرح كنند و آنان را متمدن(!) روشنفكر(!) و يا آزاد و رها از هر گونه قيد و بند(!) معرفي نمايند.

بي‏ گمان «تعادل و تنظيم روابط»، پي‏ا مدهايي چون حضور پرنشاط، سالم، شاداب و تأثيرگذار براي مردان و زنان در عرصه‏ هاي مختلف خانواده و جامعه خواهد داشت و بن‏ بستي از فساد و تباهي در هيچ يك از ميدان هاي فعاليت ايجاد نخواهد كرد.

همان گونه كه زهراي اطهر(س) از يك سو خود را از برابر ديدگان نامحرم مي‏ پوشاند و يا از لطافت و ظرافت وجودي زنان سخن مي‏ گفت اما از سوي ديگر با پاك‏ سيرتان و دين‏ باوراني چون سلمان، عمّار، مقداد به گفت و گو مي‏ پرداخت و آنان چنان اُنس و الفتي با محيط سالم و ملكوتي زندگاني فاطمه(س) احساس مي‏ كردند كه در پاره‏ اي زمان ها به كمك دخت رسول خدا(ص) در كارهاي منزل مي‏ شتافتند!!

فراتر از اين جلوه، ابعاد حضور حركت‏ آفرين آن بانوي بصير در صحنه‏ هاي جهاد به عنوان مددكار رزمندگان اسلام و يا عرصه‏ هاي سياسي براي امداد امام زمان خود است كه نشانگر نگاه ناب و نو و بينشي جامع و كامل از آن حضرت است.

اندك آشنايي با شيوه بايسته و شايسته فاطمه(س) بيانگر اين حقيقت و واقعيت انكارناپذير و فطري است كه آن حضرت مرز و معيار روابط مردان و زنان را با وجود «احتمال» انحراف و فساد مشخص فرموده است. آنجا كه چنين پديده‏ايی احساس شود، بي‏ گمان بايد نشست ها، گفت و گوها و رفت و آمدها مهار و محدود شود و به كمترين مقدار آن هم سالم و به دور از طوفان فساد قناعت شود، نه آنكه «يقين» در لغزش مبناي روابط قرار گيرد كه در اين صورت محيط امن و اطمينان خانواده با آوار لذت ها و خوشي هاي زودگذر واژگون و ميدان كار و تلاش سازنده اجتماع با طوفان هواها و هوس ها سرنگون مي‏ شود!!

به اين ماجراي شيرين و دلنشين از زندگي امير مؤمنان و فاطمه زهرا(ع) بنگريم تا براي شيفتگان صلح و سلامت و سعادت خود و خانواده، ارمغاني ماندگار فراهم سازيم و آموزه‏ هاي آسماني اسلام را كه در سخن و سيره معصومان(ع) تجلي يافته است به دور از هر گونه سختي و تلخي و همراه با تعادل و تنظيم بدانيم.

پس از آنكه رسول اكرم(ص) كارهاي درون خانه را به دخت عزيز خود و كارهاي بيرون از منزل را به علي(ع) واگذار فرمود، زهراي اطهر(س) سخني سرشار از بصيرت و بينايي ابراز كرد و فرمود:«فلا يعلم ما داخلني من السّرور الاّ اللّه‏ باكفائي رسول‏اللّه‏ تحمّل رقاب الرّجال؛ به جز خدا كسي نمي‏ داند كه من چقدر خوشحال شدم از اينكه رسول خدا زحمت خانه مردان را به من واگذار كرد.»

اين نگرش انديشمندانه موجب شد كه  بنا به سخن امام صادق(ع)  آن بانوي پارسا و اسوه براي دوري از برخورد با بيگانگان هر بامداد شنبه به مزار شهيدان اُحد بشتابد و اين روز را براي زيارت آنان و عبادت پروردگار برگزيند!

تهیه و تنظمی: سرهنگ جهانگير كريمي؛ معاون اجتماعي فرماندهي انتظامي استان اصفهان


انتهاي خبر // پایگاه خبری پلیس ایران

مشاهده خبر ارسال شده بعد



فهرست اخبار مرتبط


نظر شما درباره اين خبر

 


  • آخرین اخبار
  • پربیننده ترین
  • اخبار گوناگون