نمایش جزئیات خبر / زمان مخابره خبر :1397/12/14      17:14:0    تعداد بازديد كنندگان خبر:145


نسخه چاپی
نقش پليس در پيشگيري اجتماعي از جُرم
گروه اجتماعي - پليس، سازمان اجتماعي است كه وظيفه اصلي آن حفظ نظم و امنيت مي باشد و در دوران معاصر با پيشرفت علوم اجتماعي و مطرح شدن بحث پيشگيري از جرم، به نقش پليس در اين رابطه توجه شده است.

 

موضوع مداخله پليس در امر پيشگيري اجتماعي از جرم در سال هاي اخير، آن هم به دليل نهادينه شدن رويكرد پيشگيري از جرم در نيروي انتظامي، جايگاه مهمي را كسب كرده است. اگر درگذشته، نگاه پليس سنتي، بيشتر به پيگيري جرايم معطوف بوده و با حل مسئله و بيلان عملكرد، چهره پليس ضربتي به خود گرفته بود؛ نگاه پليس امروزي بايد بيشتر به پيشگیري اجتماعي از جرايم معطوف باشد و با حل مشكلات اجتماعي، حتي از كوچكترين مواردي كه ممكن است در آينده به نوعي در شكل بزهكاري و ناهنجاري ها تجلي يابد، چهره پليس اجتماعي را نشان دهد.

واضح است كه پليس اجتماعي براي حل مشكلات اجتماعي بايد در بين گروه هاي اجتماعي حضوري فعال و پايدار داشته باشد و حضور فعال پليس در يك جامعه اسلامي مستلزم ارائه آموزش هاي لازم در زمينه اخلاق و احكام اسلامي به ماموران پليس جهت تربيت نيروهاي مومن و متعهد وكسب مهارت هاي لازم اجتماعي است.

پيشگيري اجتماعي

پيشگيري اجتماعي مجموعه اقداماتي است كه هدف آن خنثي كردن عواملي كه در تكوين جرم تاثيرگذار هستند و اين به معناي مداخله در محيط هاي اجتماعي عمومي مشترك مانند محيط هاي آموزشي، اقتصادي، فرهنگي، سياسي و... در محيط‌هاي اجتماعي شخصي مانند خانواده، محله و... مي باشد.

دركشور ايران، مفهوم پيشگيري از وقوع جرم، در سال 1370وارد گفتمان سياست جنايي كشور شده است. البته تا پيش از آن، طبق بند5 اصل156 قانون اساسي، پيشگيري از وقوع جرم از وظايف مهم قوه قضائيه قلمداد شده بود، اما با وجود اين سوابق تقنيني هنوز در ابتداي راه قرار داريم.

در ايران، پيشگيري از وقوع جرم، نه عموماً به هدف اصلاح و بازپروري مجرمان و تبهكاران انجام می شود، بلكه بيشتر به خاطر حفظ نظم و امنيت در جهت حفظ دستاوردهاي آن صورت مي گيرد و در عمل، نهادهاي پليسي و نظامي، متولي امر پيشگيري هستند.

امروزه پيشگيري از جرم، غالباً مفاهيمي چون تغيير در جامعه، دگرگون‌سازي بافت شهري، تعارضات موجود ميان گروه هاي مختلف اجتماعي، تعارضات ميان كنش‌گران دستگاه‌هاي مختلف، توسعه‌ي تكنولوژي و طراحي شهري را به ذهن متبادر مي‌سازد. در حقيقت مي‌توان گفت، امروزه سياست پيشگيري ازجرم، بيش از گذشته با تغييرات اجتماعي همراه بوده است. اين سياست در شناسايي انواع مختلف تدابير موجود براي بررسي، نقش مهمي ايفا می کند.

به طور كلي، بايد گفت تدابير پيشگيرانه داراي نتايج قطعي نيستند، به همین دلیل، به رغم استفاده از شيوه‌هاي پيش‌گيرانه وضعي مانند طراحي محيط، مصونيت بخشي بزه‌ديدگان، حفاظت الكترونيكي آماج و كنترل بزهكاران، بزهكاري و افزايش جرم در جامعه ملموس است.

با توجه به شناسايي كاركردهاي مهم پليس در پيشگيري از جرم طبق مدل‌هایي مثل ارائه اطلاعات به جامعه، حمايت از بزه‌ديدگان، ايفاي نقش به عنوان مربي و الگو و شركت در مشاركت هاي محلي پيشگيري از جرم را می توان نام برد.

با نگرش به نتايج حاصل از نتايج داده ها و يافته هاي پژوهش، اگرچه هر يك از كاركردهاي مذكور در پيشگيري از جرم موثر بوده، ولي كاركرد پيشگيري اجتماعي پليس(حضور ماموران پليس به عنوان تعليم دهنده در مراكز آموزشي) بيشترين اولويت را در پيشگيري اجتماعي از جرم به خود اختصاص داده است.

 

تهیه و تنظیم: سرهنگ خسرو نجفی؛ معاون اجتماعی فرماندهی انتظامی چهارمحال و بختیاری


انتهاي خبر // پایگاه خبری پلیس ایران

مشاهده خبر ارسال شده بعد



فهرست اخبار مرتبط


نظر شما درباره اين خبر

 


  • آخرین اخبار
  • پربیننده ترین
  • اخبار گوناگون