نمایش جزئیات خبر / زمان مخابره خبر :1398/3/13      15:57:0    تعداد بازديد كنندگان خبر:249


نسخه چاپی
پیشگیری اجتماعی با تکنیک مددکاری اجتماعی
گروه استان ها - غرب استان تهران - آسیب اجتماعی به هر نوع عمل فردی یا جمعی اطلاق می شود که در چارچوب اصول اخلاقی و قواعد عام جامعه محل فعالیت کنشگران قرار نمی گیرد و در نتیجه با منع قانونی و یا قبح اخلاقی و اجتماعی روبه رو می شود.

آسیب اجتماعی به هر نوع عمل فردی یا جمعی اطلاق می شود که در چارچوب اصول اخلاقی و قواعد عام، عمل جمعی رسمی و غیر رسمی جامعه محل فعالیت کنشگران قرار نمی گیرد و در نتیجه با منع قانونی و یا قبح اخلاقی و اجتماعی روبه رو می شود به عبارتی دیگر، آسیب های اجتماعی، مفهموم جدیدی از علوم زیستی و مبتنی بر تشابهی است که دانشمندان، بین بیماری های عضوی و کجروی قائل می شوند.

مسئله مربوط به آسیب های اجتماعی از دیرباز در جامعه بشری، مورد توجه اندیشمندان بوده است. هرچند اکثر مشکلات اجتماعی، در طول نسل های مختلف تکراری هستند، اما همزمان با گسترش انقلاب صنعتی و دامنه نیازمندی ها، محرومیت های ناشی از عدم امکان برآورده شدن خواسته ها و نیازهای زندگی، موجب گسترش و اشاعه دامنه دار فساد، عصیان، تبهکاری، سرگردانی، انحرافات جنسی و دیگر آسیب ها شده است.

هر جامعه ای، متناسب با شرایط خود، با انواعی از انحرافات و آسیب ها و مشکلات روبه رو است که تاثیرات مخربی روی فرآیند ترقی و پیشرفت آن جامعه دارد. شناخت چنین عواملی می تواند مسیر حرکت جامعه را به سوی ترقی و تعامل هموار سازد به طوری که علاوه بر درک عمل آنها و جلوگیری از تداوم آن عمل، با ارائه راه حل هایی، به سلامت جامعه کمک کند؛ لذا شناسایی علل اساسی شیوع و وقوع یک آسیب اجتماعی و به تبع آن کنترل های بازدارنده، می تواند بسیاری از نیروهای از دست رفته جامعه را تجدید کرده و در مسیر سالم جامعه هدایت کند.

یکی از راه حل های سالم سازی جامعه از آسیب های اجتماعی، بهره مندی از مددکار اجتماعی با هدف تغییر در حالات روانی فرد آسیب دیده ( مددجو) و نیز تغییر در محیط اجتماعی اوست به تبع این بهره مندی از این تکنیک، یکی از راهبردهای اساسی در مددکار اجتماعی از طریق بهره مندی از ابزارهایی نظیر مشاهده، مصاحبه، مکالمه و مکاشفه در شناخت مددجو و توجه به سطوح سه گانه پیشگیری و بهداست روانی است.

در واقع بهداشت روانی مجموعه از عواملی است که در پیشگیری از ایجاد و یا پیشرفت روند و حالت اختلالات شناختی، احساسی و رفتاری در انسان، نقش موثری دارند و همانطوری که اشاره شد، دارای سه سطح و یا سه مرحله است:

1. پیشگیری اولیه؛ که در راستای کاهش مقدار بروز موارد اختلال روانی در یک جامعه به وسیله مقابله کردن با شرایط آسیب زا، قبل از وقوع و ابتلا، تلاش می کند؛ لذا هدف مقابله در این مرحله، جلوگیری از شیوع بیماری یا اختلال است، به نحوی که احتمال آن در مقطع زمانی خاص، کاهش یابد.

2. پیشگیری ثانویه؛ که در جهت مداخله زود هنگام در شناخت و درمان سریع اختلال مبتنی بر آسیب، ورود پیدا می کند تا از شیوع و گسترش کمی آن جلوگیری کند در واقع تمام اقداماتی که در این مرحله از سوی مددکار اجتماعی صورت می گیرد با هدف کاستن درد و رنج مددجو و محدود کردن ادامه اختلال از طریق شناسایی زود هنگام علائم اختلال و شناسایی نشانه های آن در تاریخچه تکامل فرد به منظور یافتن کوتاه ترین و موثرترین روش درمان و پیشگیری است.

3. پیشگیری ثالثیه که به فعالیت های توانبخشی اشاره دارد و بر روی افراد مبتلا به بیماری ها و آسیب های مزمن روانی طولانی مدت کار می شود، عبارت است از کاهش شیوع عوارض جنبی که در حاشیه یک بیماری یا اختلال اصلی وجود دارد؛ این مرحله از بهداشت روانی، مددجو را قادر خواهد ساخت تا با حداکثر توانایی های جسمی و روانی و اجتماعی خود، فعالیت کند.

نتیجه:

      بنی آدم اعضای یکدیگرند                    که در آفرینش زیک گوهرند

چو عضوی به درد آورد روزگار                       دگر عضوها را نماند قرار

توکه ازمحنت دیگران بی غمی                 نشاید که نامت نهند آدمی

پیامبر اسلام (ص) می فرماید:

"من اصبح و لم یهتم بامور المسلیمن، فلیس بمسلم "

(هرکسی صبح کند و به امور مسلمانان بی اعتنا باشد و اهتمام نداشته باشد، پس او مسلملن نیست)

و این یعنی تاکید آموزه های دینی و قرآنی و نبوی، براهمیت امداد رسانی، مددکاری و اهتمام به امور دیگران.#

نویسنده: سرهنگ مهدی سرپناه- معاون اجتماعی فرماندهی انتظامی غرب استان تهران


انتهاي خبر // پایگاه خبری پلیس ایران

مشاهده خبر ارسال شده بعد



فهرست اخبار مرتبط


نظر شما درباره اين خبر

 


  • آخرین اخبار
  • پربیننده ترین
  • اخبار گوناگون